« La transparencia paga, la opacidad cobra « Portada » Contento »
Jueves, 20 de Noviembre de 2008Y que sepas que todos mis balances fueron fingidosVersiones Latoc Sector automovilístico: Oiga, que yo vendí -por decir algo- coches a quién sabía que no podía pagarlos, el dinero me lo gasté en hacer una réplica en edificio y a lo Swarovski del Halcón Milenario para meter mis cuatro por cuatro y falseé los balances para cobrar los bonos de venta. Peeeeeeeeeeero, la culpa fue del banco, que vestía los créditos al consumo como gangas… Ahora que venga el estado y nos pague las pérdidas, no? Que somos una bendición para el país y un modelo empresarial para las nuevas generaciones. Banco de Santander: Innovar es absurdo y eso de la transparencia no es para bancos machotes de verdad. Por supuesto que no se sepa si me puso dinero el estado que así puedo dedicarme a ir de compras con dinero ajeno… Ah! Uy! Que me caiiiiiiiigo. Gobierno: Somos un ejemplo de buen hacer, un espejo para las naciones! Como aquí el sistema financiero no ha arriesgado nada jamás y se daban los créditos contra la primera vivienda y poco más, la gente prefería morir de hambre que dejar de pagar. Morosidad nula. Que subprimen ellos!! ¿Qué sin créditos a las nuevas empresas tampoco hay innovación? Da igual, ya hacen la tecnología fuera. Si subriman ellos, que inventen ellos también!! Que siempre podremos pillar una subvención europea para ponerle intenné a la hormigonera!! Sí, es una parodia. A veces hay que reir por no enfadarse. Llegan tiempos de crisis y descubrimos -por si no nos habíamos dado cuenta- que estábamos casados con una clase empresarial y política que son un íncubo. Sinceramente, lo que más me ofende no es que ahora que la cosa va mal nos pidan el divorcio -con lo que hemos tragao para llegar aquí- sino que los emprensarios se estén yendo al grito despechado de que sus balances fueron fingidos y el gobierno nos afee que tengamos la innovación corta. Y que sepas que todos mis balances fueron fingidos Sector automobilístico: Ouça, que eu vendi -por dizer algo- carros a quem sabia que não podia os pagar, o dinheiro mo gastei em fazer uma réplica em edifício e ao Swarovski do Halcón Milenario para meter meus quatro por quatro e falseé os balanços para cobrar os bonos de venda. Peeeeeeeeeeero, a culpa foi do banco, que vestia os créditos ao consumo como gangas… Agora que vinga o estado e nos pague as perdas, não? Que somos uma bênção para o país e um modelo empresarial para as novas gerações. Banco de Santander: Inovar é absurdo e isso da transparência não é para bancos machotes para valer. Por suposto que não se saiba se me pôs dinheiro o estado que assim posso me dedicar a ir de compras com dinheiro alheio… Ah! Uy! Que me caiiiiiiiigo. Governo: Somos um exemplo de bom fazer, um espelho para as nações! Como aqui o sistema financeiro não arriscou nada jamais e se davam os créditos contra a primeira moradia e pouco mais, a gente preferia morrer de fome que deixar de pagar. Morosidad nula. Que subprimen eles!! Que sem créditos às novas empresas também não há inovação? Dá igual, já fazem a tecnologia fora. Se subriman eles, que inventem eles também!! Que sempre poderemos pillar uma subvención européia para lhe pôr intenné à hormigonera!! Sim, é uma paródia. Às vezes há que reir por não se enfadar. Chegam tempos de crises e descobrimos -por se não nos tínhamos dado conta- que estávamos casados com uma classe empresarial e política que são um íncubo. Sinceramente, o que mais me ofende não é que agora que a coisa vai mau nos peça o divórcio -com o que temos tragao para chegar aqui- senão que os emprensarios se estejam a ir ao grito despechado de que seus balanços foram fingidos e o governo nos afee que tenhamos a inovação curta. E que saibas que todos meus balanços foram fingidos Sector automovilístico: Oia, que eu vendín -por dicir algo- coches a quen sabía que non podía pagalos, o diñeiro gasteimo en facer unha réplica en edificio e ao Swarovski do Halcón Milenario para meter os meus catro por catro e falseei os balances para cobrar os bonos de venda. Peeeeeeeeeeero, a culpa foi do banco, que vestía os créditos ao consumo como gangas… Agora que veña o estado e páguenos as perdas, non? Que somos unha bendición para o país e un modelo empresarial para as novas xeracións. Banco de Santander: Innovar é absurdo e iso da transparencia non é para bancos machotes de verdade. Por suposto que non se saiba si púxome diñeiro o estado que así podo dedicarme a ir de compras con diñeiro alleo… Ah! Uy! Que me caiiiiiiiigo. Goberno: Somos un exemplo de bo facer, un espello para as nacións! Como aquí o sistema financeiro non arriscou nada xamais e dábanse os créditos contra a primeira vivenda e pouco máis, a xente prefería morrer de fame que deixar de pagar. Morosidad nula. Que subprimen eles!! Que sen créditos ás novas empresas tampouco hai innovación? Dá igual, xa fan a tecnoloxía fóra. Si subriman eles, que inventen eles tamén!! Que sempre poderemos pillar unha subvención europea para poñerlle intenné á hormigonera!! Si, é unha parodia. Ás veces hai que reir por non enfadarse. Chegan tempos de crises e descubrimos -por si non nos demos conta- que estabamos casados cunha clase empresarial e política que son un íncubo. Sinceramente, o que máis me ofende non é que agora que a cousa vai mal pídannos o divorcio -co que habemos tragao para chegar aquí- senón que os emprensarios estéanse indo ao grito despechado de que os seus balances foron finxidos e o goberno aféenos que teñamos a innovación curta. E que saibas que todos os meus balances foron finxidos Sector automobilístic: Senti, que jo vaig vendre -per dir alguna cosa- cotxes a qui sabia que no podia pagar-los, els diners m'ho vaig gastar a fer una rèplica en edifici i al Swarovski del Falcó Mil·lenari per a ficar els meus quatre per quatre i falseé els balanços per a cobrar els bons de venda. Peeeeeeeeeeero, la culpa va ser del banc, que vestia els crèdits al consum com gangas… Ara que venja l'estat i ens pagui les pèrdues, no? Que som una benedicció per al país i un model empresarial per a les noves generacions. Banc de Santander: Innovar és absurd i això de la transparència no és per a bancs machotes de debò. Per supòsit que no se sàpiga si em va posar diners l'estat que així puc dedicar-me a anar de compres amb diners aliens… Ah! Uy! Que em caiiiiiiiigo. Govern: Som un exemple de bon fer, un mirall per a les nacions! Com aquí el sistema financer no ha arriscat gens mai i es donaven els crèdits contra el primer habitatge i poc més, la gent preferia morir de fam que deixar de pagar. Morosidad nul·la. Que subprimen ells!! Què sense crèdits a les noves empreses tampoc hi ha innovació? Dóna igual, ja fan la tecnologia fora. Si subriman ells, que inventin ells també!! Que sempre podrem enxampar una subvenció europea per a posar-li intenné a la hormigonera!! Sí, és una parodia. De vegades cal reir per no enfadar-se. Arriben temps de crisi i descobrim -per si no ens havíem adonat- que estàvem casats amb una classe empresarial i política que són un íncubo. Sincerament, el que més m'ofèn no és que ara que la cosa va malament ens demanin el divorci -amb el que hem tragao per a arribar aquí- sinó que els emprensarios s'estiguin anant al crit despechado que els seus balanços van ser fingits i el govern ens afee que tinguem la innovació curta. I que sàpigues que tots els meus balanços van ser fingits
Sector automovilístico: Oiga, que yo vendí -por decir algo- coches a quién sabía que no podía pagarlos, el dinero me lo gasté en hacer una réplica en edificio y a lo Swarovski del Halcón Milenario para meter mis cuatro por cuatro y falseé los balances para cobrar los bonos de venta. Peeeeeeeeeeero, la culpa fue del banco, que vestía los créditos al consumo como gangas… Ahora que venga el estado y nos pague las pérdidas, no? Que somos una bendición para el país y un modelo empresarial para las nuevas generaciones. Banco de Santander: Innovar es absurdo y eso de la transparencia no es para bancos machotes de verdad. Por supuesto que no se sepa si me puso dinero el estado que así puedo dedicarme a ir de compras con dinero ajeno… Ah! Uy! Que me caiiiiiiiigo. Gobierno: Somos un ejemplo de buen hacer, un espejo para las naciones! Como aquí el sistema financiero no ha arriesgado nada jamás y se daban los créditos contra la primera vivienda y poco más, la gente prefería morir de hambre que dejar de pagar. Morosidad nula. Que subprimen ellos!! ¿Qué sin créditos a las nuevas empresas tampoco hay innovación? Da igual, ya hacen la tecnología fuera. Si subriman ellos, que inventen ellos también!! Que siempre podremos pillar una subvención europea para ponerle intenné a la hormigonera!! Sí, es una parodia. A veces hay que reir por no enfadarse. Llegan tiempos de crisis y descubrimos -por si no nos habíamos dado cuenta- que estábamos casados con una clase empresarial y política que son un íncubo. Sinceramente, lo que más me ofende no es que ahora que la cosa va mal nos pidan el divorcio -con lo que hemos tragao para llegar aquí- sino que los emprensarios se estén yendo al grito despechado de que sus balances fueron fingidos y el gobierno nos afee que tengamos la innovación corta. Guardado por David de Ugarte en su moleskine a las 1:13 pm
ComentariosSi crees que puedes aportar algo interesante deja un comentario...Debes estar logueado con tu OpenID para postear. Tout ce qui n'est point nouveau dans un temps d'innovation est pernicieux ~ Saint Just « La transparencia paga, la opacidad cobra « Portada » Contento »
Salvo indicación o advertencia en contrario, el autor de todas las entradas de este blog hace devolución expresa de ellas al Dominio Público
|
|
Sinceramente no se como no aparecen mas páginas de trueque y entre todos mandamos a freir esparragos a gobierno, banca, empresarios y demás especí,emes del siglo pasado; al final va resultar que los anarquistas eran los únicos que tenian ideología…
Los plurarquistas Manel, los plurarquistas
que divertido es tener 43 años y sentirse como un adolescente descubriendo el mundo
gracias David
“Sí, es una parodia”. ¿Estás seguro? Es una hipersimplificación de la realidad, pero la parodia no la veo por ningún sitio