El poder de las redes De las naciones a las redes
« Tecnologías, futuro y crisis energética « Portada » Bloggers y blogsfera »

Sábado, 4 de Febrero de 2006

Una extraña rayuela energética

Versiones Latoc
es
pt
gl
oc
ca
»

HeinbergPocas imposturas han tenido tanto vuelo como la de Madam Blavatsky. Los lectores curiosos deberían leer sin falta el libro de Peter Washington, un clásico que desvela la ridícula impostura de la que bebería -hasta las heces- ése horror pararreligioso llamado New Age, la madre de todas las sectas.

Es curioso como uno vuelve una y otra vez a Blavatsky, ya sea estudiando el magma ocultista de los nuevos teóricos del nazismo europeo o el Cénit del petróleo…

Si en uno de mis últimos posts intenté desnudar los orígenes del catastrofismo ecológico de izquierda y su nacimiento como ideología post-proletaria, ahora, buscando los orígenes de las propuestas de ASPO me encuentro de nuevo con el mandril de la Blavatsky.

ASPO o el catastrofismo organizado

Verán, ASPO es la organización internacional a la que pertenece como brazo español AEREN~ Crisis Energética y su propuesta principal no es otra que el Protocolo de Uppsala/Rimini. No quiero entrar en lo que supondría este “protocolo”de llevarse a la práctica, léanlo y juzguen.

Lo más sorprendente es que este protocolo fue redactado y firmado por un profesor y dos alumnos de la Universidad de Uppsala, impulsados por un profesor visitante: Colin J. Campbell. Firmaban con el pomposo nombre de Uppsala Hydrocarbon Depletion Group, en colaboración con ASPO.

La verdad es que ASPO, que era básicamente una lista de correo, se fundó como asociación formal en Uppsala en 2002 en unas jornadas impulsadas por… Colin J. Campbell.

Es decir, el protocolo de Uppsala, también llamado de Rimini, que ASPO y sus seguidores se empeñan en presentar como una propuesta independiente de la comunidad científica, en realidad fue escrito por su propio fundador y cofirmado por dos estudiantes y un socio sueco de su red.

Campbell había dado pie en el 2000 a la formación de ASPO como lista de correo del entorno de seguidores de su famoso artículo de dos años atrás: “El fin del petróleo barato“. En él auguraba el famoso “peak oil”. Aunque el artículo había abierto un debate bastante amplio, Campbell no contó ni mucho menos con un apoyo unánime, sino más bien al contrario. Bajo la crítica, recuerda la Wikipedia, el grupo de Campbell evolucionó en su discurso sobre el cenit del petróleo de una manera no muy diferente a la de los testigos de Jehova tras el fracaso de su predicción del fin del mundo en 1914:

They point to the date of the coming peak, which was initially projected to occur by the year 1997, but the date was pushed back to 2000, then 2010, moved up to 2007 (in 2004) and later (2005) back to 2010. However, Campbell and his supporters insist that when the peak occurs is not as important as the realization that the peak is coming.

Cosa que evidentemente importa, porque prácticamente todos los escenarios menos el de Campbell/ASPO/AEREN implican unos plazos que no convertirían el cénit del petróleo en una catástrofe.

Los propagandistas de Campbell

Lo interesante es que el principal propagandista del protocolo es Richard Heinberg, que no es un científico ni un geólogo, sino un periodista propagandista full time de la buena nueva New Age.

Heinberg es el asesor principal de una de las principales iniciativas a través de la cual los campbellianos se proyectan a la opinión pública: COPAD -que suscribe también, como primer español de la lista Marcel Coderch, ingeniero de telecomunicaciones cuyos artículos en La Vanguardia de la mano de Antonio Cerrillo van posicionando como experto energético. Heinberg, cuyo libro sobre las teorías campbellianas es recomendado por Coderch en FP se ha ido convirtiendo en el principal portavoz de estas ideas en los ambientes alternativos norteamericanos.

Lean este artículo suyo en la revista “Nuevo Amanecer”: Blavatsky puro, con sus mismos guiños a lo que luego sería la ariosofía, otra hija postuma de Blabatsky

For those of us who hold to that Great Tradition, our job in the present world is clear: to keep the paradisal vision alive through the end of this dark age, and to build the foundation for a Golden Age yet to come.

Cara a entornos más verdes Heinberg defiende claramente en multitud de artículos y unos cuantos libros que la civilización, la separación de nuestra “verdadera” Edad de Oro neolítica, fue el verdadero pecado original. Comparte con Blavatsky la idea de una religión originaria común y piensa que la “pérdida de nuestra propia naturaleza” debida a la civilización puede desandarse al menos en gran parte, tanto espiritual como económica y socialmente. El primitivismo de Heinberg dibuja, como horizonte, una sociedad New Age completamente desindustrializada a la que se habría de llegar mediante una “toma de consciencia” masiva o mediante una catástrofe que nos obligara a reconciliarnos con mamá Naturaleza y por tanto con nosotros mismos.

Curioso, ¿no? Todo el esquema ideológico del relato de la crisis del petróleo que nos hace ASPO-AEREN ya estaba ahí antes de que el redactor de la “propuesta/solución” reparase en que el petroleo se iba a acabar.

Y entonces comencé a preguntarme ¿No tendrá esto algo que ver con el depopulacionismo de Heinberg que tanto gusta a la extrema derecha survivalista americana? ¿Defiende ASPO la necesidad de reducir la población mundial en beneficio de la “Madre Tierra”? ¿Qué lazos tiene con los grupos/sectas New Age?

Buscando, buscando lo primero que me encuentro con este curioso debate… Y sí, ¡cielos! como había intuido en el intercambio con Daniel, el presidente de AEREN, en los comments del un post anterior, hay mucho en ASPO de malthusianismo puro y simple…

De momento muchas piezas y muy raras aparecen alrededor de ASPO. Aún faltan algunas y sobre todo encajarlas en una historia que explique qué hay realmente detrás de ese constructo ideológico que sigo diciendo es lo verdaderamente interesante -y no las propuestas- de todo este movimiento. Seguiré reportando.

Una extraña rayuela energética
Portugués Apertium

HeinbergPoucas imposturas tiveram tanto voo como a de Madam Blavatsky. Os leitores curiosos deveriam ler sem falta o livro de Peter Washington, um clássico que desvela a ridícula impostura da que beberia -até as fezes- esse horror pararreligioso chamado NewAge , a mãe de todas as seitas.

É curioso como um volta uma e outra vez a Blavatsky, já seja estudando o magma ocultista dos novos teóricos do nazismo europeu ou o Cénit do petróleoÂ…

Se num de meus últimos posts tentei despir as origens do catastrofismo ecológico de esquerda e seu nascimento como ideologia pós-proletaria, agora, procurando as origens das propostas de ASPO me encontro de novo com o mandril da Blavatsky.

ASPO ou o catastrofismo organizado

Verão, ASPO é a organização internacional à que pertence como braço espanhol AEREN Crise Energética e sua proposta principal não é outra que o Protocolo de Uppsala/Rimini. Não quero entrar no que suporia este “protocolo”de se levar à prática, o leiam e julguem.

O mais surpreendente é que este protocolo foi redigido e assinado por um professor e dois alunos da Universidade de Uppsala, impulsionados por um professor visitante: Colin J. Campbell. Assinavam com o pomposo nome de Uppsala Hydrocarbon Depletion Group, em colaboração com ASPO.

A verdade é que ASPO, que era basicamente uma lista de correio, se fundou como associação formal em Uppsala em 2002 numas jornadas impulsionadas porÂ… Colin J. Campbell.

Isto é, o protocolo de Uppsala, também chamado de Rimini, que ASPO e seus seguidores se empenham em apresentar como uma proposta independente da comunidade científica, em realidade foi escrito por seu próprio fundador e cofirmado por dois estudantes e um sócio sueco de sua rede.

Campbell tinha dado pé no 2000 à formação de ASPO como pronta de correio do meio de seguidores de seu famoso artigo de dois anos atrás: “O fim do petróleo barato“. Nele auguraba o famoso “peak oil”. Ainda que o artigo tinha aberto um debate bastante amplo, Campbell não contou nem muito menos com um apoio unânime, senão mais bem ao invés. Baixo a crítica, recorda a Wikipedia, o grupo de Campbell evoluiu em seu discurso sobre o cenit do petróleo de uma maneira não muito diferente à das testemunhas de Jehova depois do falhanço de sua predição do fim do mundo em 1914:

They point to the dá-te of the coming peak, which was initially projected to occur by the year 1997, but the dá-te was pushed back to 2000, then 2010, movei up to 2007 (in 2004) and later (2005) back to 2010. However, Campbell and his supporters insist that when the peak occurs is not as important as the realization that the peak is coming.

Coisa que evidentemente importa, porque praticamente todos os palcos menos o de Campbell/ASPO/AEREN implicam uns prazos que não converteriam o cénit do petróleo numa catástrofe.

Os propagandistas de Campbell

O interessante é que o principal propagandista do protocolo é Richard Heinberg, que não é um cientista nem um geólogo, senão um jornalista propagandista full time da boa nova New Age.

Heinberg é o assessor principal de uma das principais iniciativas através da qual os campbellianos se projectam à opinião pública: COPAD -que subscreve também, como primeiro espanhol da lista Marcel Coderch, engenheiro de telecomunicações cujos artigos na Vanguardia da mão de Antonio Cerrillo vão posicionando como experiente energético. Heinberg, cujo livro sobre as teorias campbellianas é recomendado por Coderch em FP se foi convertendo no principal porta-voz destas ideias nos ambientes alternativos norte-americanos.

Leiam este artigo seu na revista “Novo Amanhecer”: Blavatsky puro, com seus mesmos guiños ao que depois seria a ariosofía, outra filha postuma de Blabatsky

For those of us who hold to that Great Tradition, our job in the present world is clear: to keep the paradisal vision alive through the end of this dark age, and to build the foundation for a Golden Age yet to come.

Cara a meios mais verdes Heinberg defende claramente em multidão de artigos e uns quantos livros que a civilização, a separação de nossa “verdadeira” Idade de Ouro neolítica, foi o verdadeiro pecado original. Compartilha com Blavatsky a ideia de uma religião originaria comum e pensa que a “perda de nossa própria natureza” devida à civilização pode desandarse ao menos em grande parte, tanto espiritual como económica e socialmente. O primitivismo de Heinberg desenha, como horizonte, uma sociedade New Age completamente desindustrializada à que ter-se-ia de chegar mediante uma “tomada de consciência” em massa ou mediante uma catástrofe que nos obrigasse a reconciliarnos com mamãe Natureza e por tanto conosco mesmos.

Curioso, não? Todo o esquema ideológico do relato da crise do petróleo que nos faz ASPO-AEREN já estava aí dantes de que o redactor da “proposta/solução” consertasse em que o petroleo se ia acabar.

E então comecei a perguntar-me Não terá isto algo que ver com o depopulacionismo de Heinberg que tanto gosta à extrema direita survivalista americana? Defende ASPO a necessidade de reduzir a população mundial em benefício da “Mãe Terra”? Que laços tem com os grupos/seitas New Age?

Procurando, procurando o primeiro que me encontro com este curioso debateÂ… E sim, ¡céus! como tinha intuido no intercâmbio com Daniel, o presidente de AEREN, nos comments do um pós anterior, há muito em ASPO de malthusianismo puro e simplesÂ…

Por enquanto muitas peças e muito raras aparecem ao redor de ASPO. Ainda faltam algumas e sobretudo encajarlas numa história que explique que há realmente por trás desse constructo ideológico que sigo dizendo é o verdadeiramente interessante -e não as propostas- de todo este movimento. Seguirei reportando.

Uma estranha rayuela energética
Galego Apertium

HeinbergPoucas imposturas han #ter tanto voo como a de Madam Blavatsky. Os lectores curiosos deberían ler sen falta o libro de Peter Washington, un clásico que desvela a ridícula impostura da que bebería -ata as feces- ese horror pararreligioso chamado New Age, a nai de todas as seitas.

É curioso como un volve unha e outra vez a Blavatsky, xa sexa estudando o magma ocultista dos novos teóricos do nazismo europeo ou o Cénit do petróleoÂ…

Si nun dos meus últimos posts intentei espir as orixes do catastrofismo ecolóxico de esquerda e o seu nacemento como ideoloxía post-proletaria, agora, buscando as orixes das propostas de ASPO atópome de novo co mandril da Blavatsky.

ASPO ou o catastrofismo organizado

Verán, ASPO é a organización internacional á que pertence como brazo español AEREN Crise Energética e a súa proposta principal non é outra que o Protocolo de Uppsala/Rimini. Non quero entrar no que supoñería este “protocolo”de levarse á práctica, léano e xulguen.

O máis sorprendente é que este protocolo foi redactado e asinado por un profesor e dous alumnos da Universidade de Uppsala, impulsados por un profesor visitante: Colin J. Campbell. Asinaban co pomposo nome de Uppsala Hydrocarbon Depletion Group, en colaboración con ASPO.

A verdade é que ASPO, que era basicamente unha lista de correo, fundouse como asociación formal en Uppsala en 2002 nunhas xornadas impulsadas porÂ… Colin J. Campbell.

É dicir, o protocolo de Uppsala, tamén chamado de Rimini, que ASPO e os seus seguidores empéñanse en presentar como unha proposta independente da comunidade científica, en realidade foi escrito polo seu propio fundador e cofirmado por dous estudantes e un socio sueco da súa rede.

Campbell dera pé no 2000 á formación de ASPO como lista de correo da contorna de seguidores do seu famoso artigo de dous anos atrás: “O fin do petróleo barato“. Nel auguraba o famoso “peak oil”. Aínda que o artigo abrira un debate bastante amplo, Campbell non contou nin moito menos cun apoio unánime, senón máis ben ao contrario. Baixo a crítica, recorda a Wikipedia, o grupo de Campbell evolucionó no seu discurso sobre o cenit do petróleo dun xeito non moi diferente á das testemuñas de Jehova tralo fracaso do seu predicción do fin do mundo en 1914:

They point to the dáche of the coming peak, which was initially projected to occur by the year 1997, but the dáche was pushed back to 2000, then 2010, movede up to 2007 (in 2004) and later (2005) back to 2010. However, Campbell and his supporters insist that when the peak occurs is not as important as the realization that the peak is coming.

Cousa que evidentemente importa, porque prácticamente todos os escenarios menos o de Campbell/ASPO/AEREN implican uns prazos que non converterían o cénit do petróleo nunha catástrofe.

Os propagandistas de Campbell

O interesante é que o principal propagandista do protocolo é Richard Heinberg, que non é un científico nin un geólogo, senón un xornalista propagandista full estafe da boa nova New Age.

Heinberg é o asesor principal dunha das principais iniciativas a través da cal os campbellianos proxéctanse á opinión pública: COPADE -que subscribe tamén, como primeiro español da lista Marcel Coderch, enxeñeiro de telecomunicaciones cuxos artigos na Vanguardia da man de Antonio Cerrillo van situando como experto energético. Heinberg, cuxo libro sobre as teorías campbellianas é recomendado por Coderch en FP se ha #ir convertendo no principal portavoz destas ideas nos ambientes alternativos norteamericanos.

Lean este artigo seu na revista “Novo Amencer”: Blavatsky puro, cos seus mesmos guiños ao que logo sería a ariosofía, outra filla postuma de Blabatsky

For those of us who hold to that Great Tradition, our job in the present world is clear: to keep the paradisal vision alive through the end of this dark age, and to build the foundation for a Golden Age yet to come.

Cara a contornas máis verdes Heinberg defende claramente en multitude de artigos e uns cantos libros que a civilización, a separación da nosa “verdadeira” Idade de Ouro neolítica, foi o verdadeiro pecado orixinal. Comparte con Blavatsky a idea dunha relixión orixinaria común e pensa que a “perda de nosa propia natureza” debida á civilización pode desandarse polo menos en gran parte, tanto espiritual como económica e socialmente. O primitivismo de Heinberg debuxa, como horizonte, unha sociedade New Age completamente desindustrializada á que se habería de chegar mediante unha “toma de consciencia” masiva ou mediante unha catástrofe que nos obrigase a reconciliarnos con mamá Natureza e xa que logo connosco mesmos.

Curioso, non? Todo o esquema ideolóxico do relato da crise do petróleo que nos fai ASPO-AEREN xa estaba aí antes de que o redactor da “proposta/solución” reparase en que o petroleo íase a acabar.

E entón comecei a preguntarme Non terá isto algo que ver con o depopulacionismo de Heinberg que tanto gusta á extrema dereita survivalista americana? Defende ASPO a necesidade de reducir a poboación mundial en beneficio da “Nai Terra”? Que lazos ten cos grupos/seitas New Age?

Buscando, buscando o primeiro que me atopo con este curioso debateÂ… E si, ¡ceos! como intuíra no intercambio con Daniel, o presidente de AEREN, nos comments do un postanterior , hai moito en ASPO de malthusianismo puro e simpleÂ…

De momento moitas pezas e moi raras aparecen ao redor de ASPO. Aínda faltan algunhas e sobre todo encaixalas nunha historia que explique que hai realmente detrás dese constructo ideolóxico que sigo dicindo é o verdaderamente interesante -e non as propostas- de todo este movemento. Seguirei reportando.

Unha estraña rayuela energética
Occitan Apertium

HeinbergPaucas imposturas #an agut # #el tant vòl coma la de Madam Blavatsky. Los lectors corioses aurián de liéger sens fauta lo libre de Peter Washington, un classic que desvelha la ridicula impostura que ne beuerie -fins a las heces- aqueste orror pararreligioso cridat New Age, la maire de totas las sectas.

Es coriós coma òm torna una e un autre còp a Blavatsky, siatz ja en estudiant lo magma ocultista dels nòus teorics del nazisme europèu o lo Cénit del petròliÂ…

S'en òm de los mieus darrièrs posts ensagèri despolhar las originas del catastrofismo ecologic de quèrra e la siá naissença coma ideologia post-proletaria, ara, en cercant las originas de las proposicions de ASPO me tròbi de nòu amb lo mandril de la Blavatsky.

ASPO O lo catastrofismo organizat

Veiràn, ASPO es l'organizacion internacionala que li aperten a el coma braç espanhòl AEREN Crisi Energetica e la siá proposicion principala es pas una autra que lo Protocòu de Uppsala/Rimini. Vòli pas entrar en çò que supausariá aqueste “protocòu”de se portar a la practica, liegetz-o e jutgen.

Çò mai estonant es qu'aqueste protocòu foguèt redigit e signat per un professor e dos alumnes de l'Universitat de Uppsala, impulsats per un professor visitant: Colin J. Campbell. Signavan amb lo pomposo nom de Uppsala Hydrocarbon Depletion Group, en collaboracion amb ASPO.

La vertat es que ASPO, qu'èra basicament una lista de corrièr, se fondèt coma associacion formala en Uppsala en 2002 en unas jornadas impulsadas perÂ… Colin J. Campbell.

Es dire, lo protocòu de Uppsala, tanben cridat de Rimini, que ASPO e los sieus seguidors se empeñan en presentar coma una proposicion independenta de la comunitat scientifica, en realitat foguèt escrich per lo sieu pròpri fondador e cofirmado per dos estudiants e un sòci suedés de la siá ret.

Campbell aviá donat pè en lo 2000 a la formacion de ASPO coma lista de corrièr de l'entorn de seguidors de lo sieu famós article de dos ans enrè: “La fin del petròli bon mercat“. En el augurava lo famós “peak oil”. E mai se l'article aviá dobèrt un debat pro ample, Campbell comptèt pas ni fòrça mens amb un supòrt unanim, mas puslèu al contrari. Jos detla critica, remembra la Wikipedia, lo grop de Campbell evolucionèt en lo sieu discors sobratz lo cenit del petròli d'una manièra pas fòrça desparièra a la dels testimònis de Jehova après lo fracàs de la siá prediccion de la fin del mond en 1914:

They point to the Dona-te of the coming peak, which was initially projected to occur by the year 1997, but the dona-te was pushed back to 2000, then 2010, movètz up to 2007 (in 2004) and later (2005) back to 2010. However, Campbell and his supporters insist that when the peak occurs is not as important as the realization that the peak is coming.

Causa qu'impòrta evidentament, pr'amor que practicament totes los scenaris mens lo de Campbell/ASPO/AEREN implican unes tèrmes que convertirián pas lo cénit del petròli en una catastròfa.

Los propagandistas de Campbell

Çò d'interessant es que lo principal propagandista del protocòu es Richard Heinberg, qu'es pas un scientific ni un geólogo, mas un jornalista propagandista full fraude de la bona nòva New Age.

Heinberg Es l'assessor principal d'una de las principalas iniciativas que los campbellianos se projèctan a travèrs d'el a l'opinion publica: COPAD -que soscriu tanben, coma primièr espanhòl de la lista Marcel Coderch, enginhèr de telecomunicacions cuyos d'articles en La Vanguardia de la man d'Antonio Cerrillo van posicionando coma expèrt energetic. Heinberg, cuyo Libre sobratz las teorias campbellianas es recomandat per Coderch en FP s'es convertit en lo principal pòrtavotz d'aquestas idèas en los ambients alternatius nòrd-americanes.

Liegen aqueste article sieu en la revista “Nòva Amanecer”: Blavatsky pur, amb los sieus meteisses guiños a çò que seriá après la ariosofía, d'autra filha postuma de Blabatsky

For those of us who hold to that Great Tradition, our job in the present world is clear: to keep the paradisal vision alive through the end of this dark age, and to build the foundation for A Golden Age yet to manja.

Cara a d'entorns mai verdes Heinberg defend clarament en multitud d'articles e unes cuantos de libres que la civilizacion, la separacion de la nòstra “veritabla” Edat d'Aur neolítica, anèt lo veritable pecat original. Parteja amb Blavatsky l'idèa d'una religion originaria comuna e pensa que la “pèrda de la nòstra pròpria natura” deguda a la civilizacion pòt desandarse almens en granda part, tant esperitala coma economica e socialament. Lo primitivismo de Heinberg diboisha, coma orizon, una societat New Age entièrament desindustrializada que se li auriá d'a el arribar mejançant òm “pren de consciéncia” massiva o

Una estranha rayuela energetica
Català Apertium

HeinbergPoques imposturas han tingut tant vol com la de Madam Blavatsky. Els lectors curiosos haurien de llegir sense falta el llibre de Peter Washington, un clàssic que desvetlla la ridícula impostura de la qual beuria -fins a la femta- aquest horror pararreligioso anomenat New Age, la mare de totes les sectes.

És curiós com un torna una i una altra vegada a Blavatsky, ja sigui estudiant el magma ocultista dels nous teòrics del nazisme europeu o el Cénit del petroliÂ…

Si en un dels meus últims posts vaig intentar despullar els orígens del catastrofismo ecològic d'esquerra i el seu naixement com ideologia post-proletaria, ara, buscant els orígens de les propostes de ASPO em trobo de nou amb el mandril de la Blavatsky.

ASPO o el catastrofismo organitzat

Veuran, ASPO és l'organització internacional a la qual pertany com braç espanyol AEREN Crisi Energètica i la seva proposta principal no és una altra que el Protocol de Uppsala/Rimini. No vull entrar en el que suposaria aquest “protocol”de portar-se a la pràctica, llegeixin-ho i jutgin.

El més sorprenent és que aquest protocol va ser redactat i signat per un professor i dos alumnes de la Universitat de Uppsala, impulsats per un professor visitant: Colin J. Campbell. Signaven amb el pomposo nom de Uppsala Hydrocarbon Depletion Group, en col·laboració amb ASPO.

La veritat és que ASPO, que era bàsicament una llista de correu, es va fundar com associació formal en Uppsala en 2002 en unes jornades impulsades perÂ… Colin J. Campbell.

És a dir, el protocol de Uppsala, també cridat de Rimini, que ASPO i els seus seguidors s'obstinen a presentar com una proposta independent de la comunitat científica, en realitat va ser escrit pel seu propi fundador i cofirmado per dos estudiants i un soci suec de la seva xarxa.

Campbell havia donat peu en el 2000 a la formació de ASPO com llista de correu de l'entorn de seguidors del seu famós article de dos anys enrere: “La fi del petroli barat“. En ell augurava el famós “peak oil”. Encara que l'article havia obert un debat bastant ampli, Campbell no va explicar ni molt menys amb un suport unànime, sinó més bé al contrari. Sota la crítica, recorda la Wikipedia, el grup de Campbell va evolucionar en el seu discurs sobre el cenit del petroli d'una manera no gaire diferent a la dels testimonis de Jehova després del fracàs de la seva predicció de la fi del món en 1914:

They point to the dati of the coming peak, which was initially projected to occur by the year 1997, but the dóna't was pushed back to 2000, then 2010, moveu up to 2007 (in 2004) and later (2005) back to 2010. However, Campbell and his supporters insist that when the peak occurs is not as important as the realization that the peak is coming.

Cosa que evidentment importa, perquè pràcticament tots els escenaris menys el de Campbell/ASPO/AEREN impliquen uns terminis que no convertirien el cénit del petroli en una catàstrofe.

Els propagandistas de Campbell

L'interessant és que el principal propagandista del protocol és Richard Heinberg, que no és un científic ni un geólogo, sinó un periodista propagandista full estafi de la bona nova New Age.

Heinberg és l'assessor principal d'una de les principals iniciatives a través de la qual els campbellianos es projecten a l'opinió pública: COPEU -que subscriu també, com primer espanyol de la llista Marcel Coderch, enginyer de telecomunicacions els articles de les quals en L'Avantguarda de la mà d'Antonio Cerrillo van posicionant com expert energètic. Heinberg, el llibre del qual sobre les teories campbellianas és recomanat per Coderch en FP s'ha anat convertint en el principal portaveu d'aquestes idees en els ambients alternatius nord-americans.

Llegeixin aquest article seu en la revista “Nou Clarejar”: Blavatsky pur, amb els seus mateixos guiños al que després seria la ariosofía, una altra filla postuma de Blabatsky

For those of us who hold to that Great Tradition, our job in the present world is clear: to keep the paradisal vision alive through the end of this dark age, and to build the foundation for a Golden Age yet to menja.

Cara a entorns més verds Heinberg defensa clarament en multitud d'articles i uns quants llibres que la civilització, la separació de la nostra “veritable” Edat d'Or neolítica, va anar el veritable pecat original. Comparteix amb Blavatsky la idea d'una religió originària comuna i pensa que la “pèrdua de la nostra pròpia naturalesa” deguda a la civilització pot desandarse almenys en gran part, tant espiritual com econòmica i socialment. El primitivismo de Heinberg dibuixa, com horitzó, una societat New Age completament desindustrializada a la qual s'hauria d'arribar mitjançant una “pren de consciència” massiva o mitjançant una catàstrofe que ens obligués a reconciliar-nos amb mamà Naturalesa i per tant amb nosaltres mateixos.

Curiós, no? Tot l'esquema ideològic del relat de la crisi del petroli que ens fa ASPO-AEREN ja estava aquí abans que el redactor de la “proposada/solució” reparés que el petroleo s'anava a acabar.

I llavors vaig començar a preguntar-me No tindrà això alguna cosa que veure amb el depopulacionismo de Heinberg que tant agrada a l'extrema dreta survivalista americana? Defensa ASPO la necessitat de reduir la població mundial en benefici de la “Mare Terra”? Quins llaços té amb els grups/sectes New Age?

Buscant, buscant el primer que em trobo amb aquest curiós debatÂ… I sí, cels! com havia intuït en l'intercanvi amb Daniel, el president de AEREN, en els comments de l'un post anterior, hi ha molt en ASPO de malthusianismo pur i simpleÂ…

De moment moltes peces i molt rares apareixen al voltant de ASPO. Encara falten algunes i sobretot encaixar-les en una història que expliqui què hi ha realment darrere d'aquest constructo ideològic que segueixo dient és el veritablement interessant -i no les propostes- de tot aquest moviment. Seguiré reportant.

Una estranya rayuela energètica

HeinbergPocas imposturas han tenido tanto vuelo como la de Madam Blavatsky. Los lectores curiosos deberían leer sin falta el libro de Peter Washington, un clásico que desvela la ridícula impostura de la que bebería -hasta las heces- ése horror pararreligioso llamado New Age, la madre de todas las sectas.

Es curioso como uno vuelve una y otra vez a Blavatsky, ya sea estudiando el magma ocultista de los nuevos teóricos del nazismo europeo o el Cénit del petróleo…

Si en uno de mis últimos posts intenté desnudar los orígenes del catastrofismo ecológico de izquierda y su nacimiento como ideología post-proletaria, ahora, buscando los orígenes de las propuestas de ASPO me encuentro de nuevo con el mandril de la Blavatsky.

ASPO o el catastrofismo organizado

Verán, ASPO es la organización internacional a la que pertenece como brazo español AEREN~ Crisis Energética y su propuesta principal no es otra que el Protocolo de Uppsala/Rimini. No quiero entrar en lo que supondría este “protocolo”de llevarse a la práctica, léanlo y juzguen.

Lo más sorprendente es que este protocolo fue redactado y firmado por un profesor y dos alumnos de la Universidad de Uppsala, impulsados por un profesor visitante: Colin J. Campbell. Firmaban con el pomposo nombre de Uppsala Hydrocarbon Depletion Group, en colaboración con ASPO.

La verdad es que ASPO, que era básicamente una lista de correo, se fundó como asociación formal en Uppsala en 2002 en unas jornadas impulsadas por… Colin J. Campbell.

Es decir, el protocolo de Uppsala, también llamado de Rimini, que ASPO y sus seguidores se empeñan en presentar como una propuesta independiente de la comunidad científica, en realidad fue escrito por su propio fundador y cofirmado por dos estudiantes y un socio sueco de su red.

Campbell había dado pie en el 2000 a la formación de ASPO como lista de correo del entorno de seguidores de su famoso artículo de dos años atrás: “El fin del petróleo barato“. En él auguraba el famoso “peak oil”. Aunque el artículo había abierto un debate bastante amplio, Campbell no contó ni mucho menos con un apoyo unánime, sino más bien al contrario. Bajo la crítica, recuerda la Wikipedia, el grupo de Campbell evolucionó en su discurso sobre el cenit del petróleo de una manera no muy diferente a la de los testigos de Jehova tras el fracaso de su predicción del fin del mundo en 1914:

They point to the date of the coming peak, which was initially projected to occur by the year 1997, but the date was pushed back to 2000, then 2010, moved up to 2007 (in 2004) and later (2005) back to 2010. However, Campbell and his supporters insist that when the peak occurs is not as important as the realization that the peak is coming.

Cosa que evidentemente importa, porque prácticamente todos los escenarios menos el de Campbell/ASPO/AEREN implican unos plazos que no convertirían el cénit del petróleo en una catástrofe.

Los propagandistas de Campbell

Lo interesante es que el principal propagandista del protocolo es Richard Heinberg, que no es un científico ni un geólogo, sino un periodista propagandista full time de la buena nueva New Age.

Heinberg es el asesor principal de una de las principales iniciativas a través de la cual los campbellianos se proyectan a la opinión pública: COPAD -que suscribe también, como primer español de la lista Marcel Coderch, ingeniero de telecomunicaciones cuyos artículos en La Vanguardia de la mano de Antonio Cerrillo van posicionando como experto energético. Heinberg, cuyo libro sobre las teorías campbellianas es recomendado por Coderch en FP se ha ido convirtiendo en el principal portavoz de estas ideas en los ambientes alternativos norteamericanos.

Lean este artículo suyo en la revista “Nuevo Amanecer”: Blavatsky puro, con sus mismos guiños a lo que luego sería la ariosofía, otra hija postuma de Blabatsky

For those of us who hold to that Great Tradition, our job in the present world is clear: to keep the paradisal vision alive through the end of this dark age, and to build the foundation for a Golden Age yet to come.

Cara a entornos más verdes Heinberg defiende claramente en multitud de artículos y unos cuantos libros que la civilización, la separación de nuestra “verdadera” Edad de Oro neolítica, fue el verdadero pecado original. Comparte con Blavatsky la idea de una religión originaria común y piensa que la “pérdida de nuestra propia naturaleza” debida a la civilización puede desandarse al menos en gran parte, tanto espiritual como económica y socialmente. El primitivismo de Heinberg dibuja, como horizonte, una sociedad New Age completamente desindustrializada a la que se habría de llegar mediante una “toma de consciencia” masiva o mediante una catástrofe que nos obligara a reconciliarnos con mamá Naturaleza y por tanto con nosotros mismos.

Curioso, ¿no? Todo el esquema ideológico del relato de la crisis del petróleo que nos hace ASPO-AEREN ya estaba ahí antes de que el redactor de la “propuesta/solución” reparase en que el petroleo se iba a acabar.

Y entonces comencé a preguntarme ¿No tendrá esto algo que ver con el depopulacionismo de Heinberg que tanto gusta a la extrema derecha survivalista americana? ¿Defiende ASPO la necesidad de reducir la población mundial en beneficio de la “Madre Tierra”? ¿Qué lazos tiene con los grupos/sectas New Age?

Buscando, buscando lo primero que me encuentro con este curioso debate… Y sí, ¡cielos! como había intuido en el intercambio con Daniel, el presidente de AEREN, en los comments del un post anterior, hay mucho en ASPO de malthusianismo puro y simple…

De momento muchas piezas y muy raras aparecen alrededor de ASPO. Aún faltan algunas y sobre todo encajarlas en una historia que explique qué hay realmente detrás de ese constructo ideológico que sigo diciendo es lo verdaderamente interesante -y no las propuestas- de todo este movimiento. Seguiré reportando.

Guardado por David de Ugarte en su moleskine
a las 6:14 pm

Si crees que puedes aportar algo interesante deja un comentario...

Debes estar registrado como usuario para postear.

Tout ce qui n'est point nouveau dans un temps d'innovation est pernicieux ~ Saint Just

« Tecnologías, futuro y crisis energética « Portada » Bloggers y blogsfera »
Dominio público
Salvo indicación o advertencia en contrario, el autor de todas las entradas de este blog es David de Ugarte, quien las escribe y hace devolución expresa de ellas al Dominio Público

David de Ugarte: biografía y contacto


RMD es una alternativa distribuida y bloguera al microposting centralizado.
Si quieres superar tu dependencia de Flickr, YouTube y otros servicios, consulta nuestra caja de herramientas en la e4pedia
Todos mis posts, mis miniposts, fotos, todos los posts, [+feeds]
anglocentrismo blogsfera comunidad crisis energética cultura popular devolución diversidad dospuntocerismo el futuro del libro empresa escuela generación artificial de escasez google guerras postmodernas lírica lógica de la abundancia nacionalismo neovenecianismo plurarquía postmodernidad redes distribuidas sionismo digital swarming
Creandote un usuario en un servidor OpenID podrás enviar comentarios y miniposts logueándote en el blog con tu OpenID
Puedes ver los 23 posts más actualizados de mi feevy un poco más abajo o jugar con el portal feevy interactivo. Si te gusta puedes personalizar esta plantilla y convertir tu propio feevy en un portal interactivo de todas tus fuentes.
Puedes ver las estadísticas de este blog -entre otros- en el servidor Urchin de Exploradores Electrónicos conectándote con el usuario abierto y la contraseña abierto123.