« Web 2.1: del yo-rey al nosotros-red « Portada » Tesis sobre los rankings y el rankismo en la blogsfera »
Miércoles, 18 de Abril de 2007Ruby y la burbujaVersiones Latoc Gestionar aplicaciones web fuertes con Ruby on Rails tiene sus problemas. Mucho están sonando estos días los que sufre twitter y parece que hay un cierto consenso sobre los límites de la escalabilidad que bajo ciertos supuestos tienen este tipo de aplicaciones. En las Indias, merced a feevy, las conocemos bien y por desgracia, en más de una ocasión, no hemos podido evitar que nuestros usuarios también las descubran. Ciertamente resulta frustrante encontrarte con problemas de escala con tan poquitos usuarios como hoy tienen feevy (1643 que hacen sus feevies con unas 7500 fuentes distintas) o el mucho más ligero twitter (unos 100.000). Pero existe una solución bien conocida: distribuir el peso del proceso entre distintas máquinas. Eso hicimos con el parseo de las feeds que estamos procesando en este momento y éso hemos empezado a hacer con las bases de datos. Si quieres programar en Ruby un servicio web 2.1 ágil y robusto no tienes más remedio que montarte una red. Sólo así, escalando la red, podrás ofrecerlo con una cierta estabilidad a una comunidad creciente. Es verdad que para parte de lo que distribuyas no te harán falta servidores dedicados. En feevy, el parseo -que no requiere ningún tipo de info personal- recae sobre los ordenadores de trabajo y las laptops de los indianos, al mejor estilo seti@home. Pero las bases de datos de los feevies, dónde está la info de las preferencias de tus usuarios no puede salir de servidores seguros. Y éso implica más máquinas y más gasto para tener una estructura distribuida interna y segura. Es decir, hacer de mumi, si tienes éxito, no sale barato y con Ruby menos. Y éso quiere decir que a más de uno le tocará replantear sus planes de negocio. O el lenguaje de programación. El modelo del programo rápido y bonito, crezco rápido en usuarios y vendo caro antes de tener que plantearme si mi comunidad de usuarios es rentable, parece estar en crisis. Los actuales problemas de escalabilidad de Ruby, la herramienta por excelencia del programo rápido y bonito hacen que el modelo sea viable sólo para aquellos que, se supone, han de comprar (Google, Yahoo!, etc.). Actualización: Fajro me manda un post de Ricardo Galli que apunta en el mismo sentido. Me llama la atención por cuanto tengo entendido que Menéame, al igual que feevy, no fue pensada como start up sino como ciberactivismo en forma de software o como dice en nuestra web, como un regalo a la comunidad. Algo me dice que final del día, seguramente los que no fueron creados como negocio serán los que sobrevivan. Ruby y la burbuja Gestionar aplicações site fortes com Ruby on Rails tem seus problemas. Muito estão a soar nestes dias os que sofre twitter e parece que há um verdadeiro consenso sobre os limites da escalabilidad que baixo certos supostos têm este tipo de aplicações. Nas Índias, graças a feevy , conhecemo-las bem e por desgraça, em mais de uma ocasião, não pudemos evitar que nossos utentes também as descubram. Certamente resulta frustrante encontrar-te com problemas de escala com tão poquitos utentes como hoje têm feevy (1643 que fazem seus feevies com umas 7500 fontes diferentes) ou o bem mais ligeiro twitter (uns 100.000). Mas existe uma solução bem conhecida: distribuir o peso do processo entre diferentes máquinas. Isso fizemos com o parseo das feeds que estamos a processar neste momento e éso começámos a fazer com as bases de dados. Se queres programar em Ruby um serviço site 2.1 ágil e robusto não tens mais remédio que te montar uma rede. Só assim, escalando a rede, poderás o oferecer com uma verdadeira estabilidade a uma comunidade crescente. É verdade que para parte do que distribuas não fá-te-ão falta servidores dedicados. Em feevy , o parseo -que não requer nenhum tipo de info pessoal- recae sobre os computadores de trabalho e as laptops dos indianos, ao melhor estilo seti@home. Mas as bases de dados dos feevies, onde está a info das preferências de teus utentes não pode sair de servidores seguros. E éso implica mais máquinas e mais gasto para ter uma estrutura distribuída interna e segura. Isto é, fazer de mumi , se tens sucesso, não sai barato e com Ruby menos. E éso quer dizer que a mais de um tocar-lhe-á replantear seus planos de negócio. Ou a linguagem de programación. O modelo do programo rápido e bonito, cresço rápido em utentes e vendo caro dantes de ter que me propor se minha comunidade de utentes é rentable, parece estar em crises. Os actuais problemas de escalabilidad de Ruby, a ferramenta por excelencia do programo rápido e bonito fazem que o modelo seja viável só para aqueles que, se supõe, têm de comprar (Google, Yahoo!, etc.). Actualização: Fajro manda-me um pós de Ricardo Galli que aponta no mesmo sentido. Chama-me a atenção porquanto tenho entendido que Me mexe, ao igual que feevy, não foi pensada como start up senão como ciberactivismo em forma de software ou como diz em nosso site, como um presente à comunidade. Algo me diz que final do dia, seguramente os que não foram criados como negócio serão os que sobrevivam. Ruby e a borbulha Gestionar aplicacións web fortes con Ruby on Rails ten os seus problemas. Moito están soando estes días os que sofre twitter e parece que hai un certo consenso sobre os límites da escalabilidad que baixo certos supostos teñen este tipo de aplicacións. Nas Indias, mercé a feevy , coñecémolas ben e por desgraza, en máis dunha ocasión, non puidemos evitar que os nosos usuarios tamén as descubran. Ciertamente resulta frustrante atoparche con problemas de escala con tan poquitos usuarios como hoxe teñen feevy (1643 que fan os seus feevies cunhas 7500 fontes distintas) ou o moito máis lixeiro twitter (uns 100.000). Pero existe unha solución ben coñecida: distribuír o peso do proceso entre distintas máquinas. Iso fixemos co parseo das feeds que estamos procesando neste momento e éso empezamos a facer coas bases de datos. Si queres programar en Ruby un servizo web 2.1 áxil e robusto non tes máis remedio que montarche unha rede. Só así, escalando a rede, poderás ofrecelo cunha certa estabilidade a unha comunidade crecente. É verdade que para parte do que distribúas non che farán falta servidores dedicados. En feevy , o parseo -que non require ningún tipo de info persoal- recae sobre os ordenadores de traballo e as laptops dos indianos, ao mellor estilo seti@home. Pero as bases de datos dos feevies, onde está a info das preferencias dos teus usuarios non pode saír de servidores seguros. E éso implica máis máquinas e máis gasto para ter unha estrutura distribuída interna e segura. É dicir, facer de mumi , si tes éxito, non sae barato e con Ruby menos. E éso quere dicir que a máis dun tocaralle reformular os seus plans de negocio. Ou a linguaxe de programación. O modelo do programo rápido e bonito, crezo rápido en usuarios e vendo caro antes de ter que suscitarme si a miña comunidade de usuarios é rendible, parece estar en crise. Os actuais problemas de escalabilidad de Ruby, a ferramenta por excelencia do programo rápido e bonito fan que o modelo sexa viable só para aqueles que, suponse, han de comprar (Google, Yahoo!, etc.). Actualización: Fajro mándame un post de Ricardo Galli que apunta no mesmo sentido. Chámame a atención por canto teño entendido que Menéame, do mesmo xeito que feevy, non foi pensada como start up senón como ciberactivismo en forma de software ou como di na nosa web, como un agasallo á comunidade. Algo me di que final do día, seguramente os que non foron creados como negocio serán os que sobrevivan. Ruby e a burbulla Gestionar d'aplicacions web fòrta amb Ruby on Rails # # #el los sieus problèmas. Sonan fòrça aquestes jorns es quaus sofrís twitter e sembla qu'i a un cèrt consens sobratz los limits de la escalabilidad que jos cèrts supausats an aqueste tipe d'aplicacions. En las Indias, mercés a feevy , las coneissèm plan e per desgràcia, en mai d'una escasença, avèm pas pogut evitar que los nòstres usatgièrs las descobriscan tanben. Resulta cèrtament frustrant te trobar amb de problèmas d'escala amb de tan paucs usatgièrs coma an uèi feevy (1643 que fan los sieus feevies amb unas 7500 de fonts distintas) o lo fòrça mai leugièr twitter (unes 100.000). Mas existís una solucion plan coneguda: distribuir lo pes del procès entre distintas de maquinas. Aiçò faguèrem amb lo parseo de las feeds que tractam en aqueste moment e éso avèm començat a far amb las basas de donadas. Se vòles programar en Ruby un servici web 2.1 agil e robusto as pas mai remèdi que te montar una ret. Sonque aital, escalando la ret, poiràs o ofrir amb òm cèrta estabilitat a una comunitat creissenta. Es vertat que per part de çò que distribuiscas te caldràn pas de servidors consacrats. En feevy , lo parseo -que requerís pas cap tipe de info personal- requè envolopa los ordenadors de trabalh e las laptops dels indianos, al melhor estil seti@home. Mas las basas de donadas dels feevies, ont es la info de las preferéncias de los tieus usatgièrs pòt pas sortir de servidors segurs. E éso implica mai de maquinas e mai despensa per aver una estructura distribuida intèrna e segura. Es dire, far de mumi, s'as capitada, sort pas bon mercat e amb Ruby mens. E éso vòl dire qu'a mai d'òm li tocarà replantear los sieus plans de negòci. O lo lengatge de programacion. Lo modèl del programi rapid e polit, creishi rapid en d'usatgièrs e vendi caro abans d'aver de me sometre se la miá comunitat d'usatgièrs es rendabla, sembla èsser en crisi. Los actuales problèmas de escalabilidad de Ruby, l'esturment per excelléncia del programi rapid e polit fan que lo modèl siá viable sonque per aqueles que, se supausa, an de crompar (Google, Yahoo!, Etc.). Actualizacion: Fajro me comanda un post de Ricardo Galli qu'apunta en lo meteis sens. Me crida l'atencion per cuanto ai entendut que Menéame, a l'aital coma feevy, foguèt pas pensada coma start up mas coma ciberactivismo en forma de logicial o coma ditz en la nòstra web, coma un present a la comunitat. Qualquarren me ditz que fin del jorn, segurament es quaus foguèron pas creadi coma negòci seràn es quaus subreviscan. Ruby e la burbuja Gestionar aplicacions web fortes amb Ruby on Rails té els seus problemes. Molt estan sonant aquests dies els quals sofreix twitter i sembla que hi ha un cert consens sobre els límits de la escalabilidad que sota certs supòsits tenen aquest tipus d'aplicacions. En les Índies, gràcies a feevy, les coneixem bé i per desgràcia, en més d'una ocasió, no hem pogut evitar que els nostres usuaris també les descobreixin. Ciertamente resulta frustrante trobar-te amb problemes d'escala amb tan pocs usuaris com avui tenen feevy (1643 que fan els seus feevies amb unes 7500 fonts distintes) o el molt més lleuger twitter (uns 100.000). Però existeix una solució bé coneguda: distribuir el pes del procés entre distintes màquines. Això vam fer amb el parseo de les feeds que estem processant en aquest moment i éso hem començat a fer amb les bases de dades. Si vols programar en Ruby un servei web 2.1 àgil i robusto no tens més remei que muntar-te una xarxa. Només així, escalant la xarxa, podràs oferir-ho amb una certa estabilitat a una comunitat creixent. És veritat que per a part del que distribueixis no et faran falta servidors dedicats. En feevy, el parseo -que no requereix cap tipus de info personal- recau sobre els ordinadors de treball i les laptops dels indianos, al millor estil seti@home. Però les bases de dades dels feevies, on està la info de les preferències dels teus usuaris no pot sortir de servidors segurs. I éso implica més màquines i més despesa per a tenir una estructura distribuïda interna i segura. És a dir, fer de mumi, si tens èxit, no surt barat i amb Ruby menys. I éso vol dir que a més d'un li tocarà replantejar els seus plans de negoci. O el llenguatge de programació. El model de el programo ràpid i bonic, creixo ràpid en usuaris i venc car abans d'haver de plantejar-me si la meva comunitat d'usuaris és rendible, sembla estar en crisi. Els actuals problemes de escalabilidad de Ruby, l'eina per excel·lència de el programo ràpid i bonic fan que el model sigui viable només per a aquells que, se suposa, han de comprar (Google, Yahoo!, etc.). Actualització: Fajro em mana un post de Ricardo Galli que apunta en el mateix sentit. Em crida l'atenció puix que tinc entès que Menéame, igual que feevy, no va ser pensada com start up sinó com ciberactivismo en forma de programari o com diu en la nostra web, com un regal a la comunitat. Alguna cosa em diu que final del dia, segurament els quals no van ser creats com negoci seran els quals sobrevisquin. Ruby i la bombolla
Gestionar aplicaciones web fuertes con Ruby on Rails tiene sus problemas. Mucho están sonando estos días los que sufre twitter y parece que hay un cierto consenso sobre los límites de la escalabilidad que bajo ciertos supuestos tienen este tipo de aplicaciones. En las Indias, merced a feevy, las conocemos bien y por desgracia, en más de una ocasión, no hemos podido evitar que nuestros usuarios también las descubran. Ciertamente resulta frustrante encontrarte con problemas de escala con tan poquitos usuarios como hoy tienen feevy (1643 que hacen sus feevies con unas 7500 fuentes distintas) o el mucho más ligero twitter (unos 100.000). Pero existe una solución bien conocida: distribuir el peso del proceso entre distintas máquinas. Eso hicimos con el parseo de las feeds que estamos procesando en este momento y éso hemos empezado a hacer con las bases de datos. Si quieres programar en Ruby un servicio web 2.1 ágil y robusto no tienes más remedio que montarte una red. Sólo así, escalando la red, podrás ofrecerlo con una cierta estabilidad a una comunidad creciente. Es verdad que para parte de lo que distribuyas no te harán falta servidores dedicados. En feevy, el parseo -que no requiere ningún tipo de info personal- recae sobre los ordenadores de trabajo y las laptops de los indianos, al mejor estilo seti@home. Pero las bases de datos de los feevies, dónde está la info de las preferencias de tus usuarios no puede salir de servidores seguros. Y éso implica más máquinas y más gasto para tener una estructura distribuida interna y segura. Es decir, hacer de mumi, si tienes éxito, no sale barato y con Ruby menos. Y éso quiere decir que a más de uno le tocará replantear sus planes de negocio. O el lenguaje de programación. El modelo del programo rápido y bonito, crezco rápido en usuarios y vendo caro antes de tener que plantearme si mi comunidad de usuarios es rentable, parece estar en crisis. Los actuales problemas de escalabilidad de Ruby, la herramienta por excelencia del programo rápido y bonito hacen que el modelo sea viable sólo para aquellos que, se supone, han de comprar (Google, Yahoo!, etc.). Actualización: Fajro me manda un post de Ricardo Galli que apunta en el mismo sentido. Me llama la atención por cuanto tengo entendido que Menéame, al igual que feevy, no fue pensada como start up sino como ciberactivismo en forma de software o como dice en nuestra web, como un regalo a la comunidad. Algo me dice que final del día, seguramente los que no fueron creados como negocio serán los que sobrevivan. Guardado por David de Ugarte en Destacados a las 9:05 pm
Tout ce qui n'est point nouveau dans un temps d'innovation est pernicieux ~ Saint Just « Web 2.1: del yo-rey al nosotros-red « Portada » Tesis sobre los rankings y el rankismo en la blogsfera »
Salvo indicación o advertencia en contrario, el autor de todas las entradas de este blog hace devolución expresa de ellas al Dominio Público
|
|