« Lobos, aleros y estrellas « Portada » Resucitando los newsgroups »
Sábado, 29 de Marzo de 2008Por qué abandono gmailVersiones Latoc Google ha incorporado a su servicio continuas mejoras en el último año y medio. Algunas son un poco preocupantes, como el registro de comportamientos de búsqueda en el buscador o esas sugerencias de gmail que te recuerdan quienes son tus 20 contactos más frecuentes. Pero si las unes todas el resultado asusta. En mi libreta de contactos de gmail aparecen dosmil y pico direcciones. Como analista de redes sé bien que no hace falta leer los correos para hacer perfiles ideológicos, íntimos o profesionales. Incluso para pronosticar estrategias comerciales. La traza, una serie suficientemente amplia y distribuida en el el tiempo de remites y direcciones, el registro de nuestros emails, basta. El nacimiento público de OpenSocial apunta a que Google no sólo almacena la traza, se plantea como foco cruzar datos y trazar la red social real con una amplitud y alcance inimaginable por la Stasi en su mejor momento. Además, como el correo está siempre abierto en una pestaña del navegador, usar gmail supone estar siempre logueado. Eso quiere decir que puede cruzar la dinámica de mis relaciones sociales con mis búsquedas, con las pelis que veo en YouTube y hasta con los comentarios que dejo en blogs de Blogger. Puede saber quién me influye y por qué, y a quién, cómo y cuando influyen mis palabras. Y puede hacerlo mejor que yo mismo. Así que a partir de ahora por favor NO me escribas a mi cuenta de gmail.com, estaré sólo en deugarte.com como en los viejos tiempos. Por qué abandono gmail Google incorporou a seu serviço contínuas melhoras no último ano e médio. Algumas são um pouco preocupantes, como o registo de comportamentos de busca no buscador ou essas sugestões de gmail que te recordam quem são tuas 20 contactos mais frequentes. Mas se une-las todas o resultado assusta. Em meu libreta de contactos de gmail aparecem dosmil e pico direcções. Como analista de redes sei bem que não faz falta ler os correios para fazer perfis ideológicos, íntimos ou profissionais. Inclusive para pronosticar estratégias comerciais. Traça-a, uma série suficientemente ampla e distribuída no o tempo de remetes e direcções, o registo de nossos emails, basta. O nascimento público de OpenSocial aponta a que Google não só armazena a traça, se propõe como foco cruzar dados e traçar a rede social real com uma amplitude e alcance inimaginable pela Stasi em seu melhor momento. Ademais, como o correio está sempre aberto numa pestaña do navegador, usar gmail supõe estar sempre logueado. Isso quer dizer que pode cruzar a dinâmica de minhas relações sociais com minhas buscas, com os filmes que vejo em YouTube e até com os comentários que deixo em blogs de Blogger. Pode saber quem me influi e por que, e a quem, como e quando influem minhas palavras. E pode fazê-lo melhor que eu mesmo. Assim que a partir de agora faz favor NÃO me escrevas a minha conta de gmail.com, estarei só em deugarte.com como nos velhos tempos. Por que abandono gmail Google incorporou ao seu servizo continuas melloras no último ano e medio. Algunhas son un pouco preocupantes, como o rexistro de comportamentos de procura no buscador ou esas suxestións de gmail que che recordan quen son as túas 20 contactos máis frecuentes. Pero si únelas todas o resultado asusta. No meu libreta de contactos de gmail aparecen dosmil e pico direccións. Como analista de redes sé ben que non fai falta ler os correos para facer perfís ideolóxicos, íntimos ou profesionais. Ata para prognosticar estratexias comerciais. Trázaa, unha serie suficientemente ampla e distribuída no o tempo de remites e direccións, o rexistro dos nosos emails, basta. O nacemento público de OpenSocial apunta a que Google non só almacena trázaa, suscítase como foco cruzar datos e trazar a rede social real cunha amplitud e alcance inimaxinable pola Stasi no seu mellor momento. Ademais, como o correo está sempre aberto nunha pestana do navegador, usar gmail supón estar sempre logueado. Iso quere dicir que pode cruzar a dinámica das miñas relacións sociais coas miñas procuras, coas pelis que vexo en YouTube e ata cos comentarios que deixo en blogs de Blogger. Pode saber quen me inflúe e por que, e a quen, como e cando inflúen as miñas palabras. E pode facelo mellor que eu mesmo. Así que a partir de agora por favor NON me escribas á miña conta de gmail.com, estarei só en deugarte.com como nos vellos tempos. Por que abandono gmail Google #a incorporat # #el a lo sieu servici continu de melhoraments en lo darrièr an e mièg. Qualques unas son un pauc preocupantes, coma lo registre de comportaments de recèrca en lo cercaire o aquestas suggestions de gmail que te remembran qui es los tieus 20 de contactes mai frequents. Mas se las jonhes tot lo resultat espanta. En la miá libreta de contactes de gmail apareisson dosmil e piqui de direccions. Coma analista de rets sabi plan que cal pas liéger los corrièrs per far de perfils ideologics, intimes o professionales. Quitament per pronosticar d'estrategias comercialas. La traza, una seria pro ampla e distribuida en lo lo temps de remetes e de direccions, lo registre de los nòstres emails, basta. La naissença publica de OpenSocial apunta a que Google non solament almacena la traza, se prepausa coma foguièr crosar de donadas e trazar la ret sociala reala amb una amplor e portada inimaginabla per la Stasi en lo sieu melhor moment. En mai, coma lo corrièr es totjorn dobèrt en una pestanha del navigador, usar gmail supausa èsser totjorn logueado. Aiçò vòl dire que pòt crosar la dinamica de las miás relacions socialas amb las miás recèrcas, amb las pelis que vesi en YouTube e fins a amb los comentaris que daissi en blogs de Blogger. Pòt saber quién m'influís e perqué, e a quién, cossí e quand influisson los mieus mots. E pòt o far # qu'ieu meteis. Aital que tre ara se vos plai m'escrigas pas a lo mieu compte de gmail.com, Serai sonque dins deugarte.com Coma en los vièlhs tempses. Perqué abandon gmail Google ha incorporat al seu servei contínues millores en l'últim any i mig. Algunes són una mica preocupants, com el registre de comportaments de recerca en el cercador o aquests suggeriments de gmail que et recorden qui són els teus 20 contactes més freqüents. Però si les uneixes totes el resultat espanta. En la meva llibreta de contactes de gmail apareixen dosmil i pico adreces. Com analista de xarxes sé bé que no fa falta llegir els correus per a fer perfils ideològics, íntims o professionals. Fins i tot per a pronosticar estratègies comercials. La traça, una sèrie suficientment àmplia i distribuïda en l'el temps de remets i adreces, el registre dels nostres emails, prou. El naixement públic de OpenSocial apunta al fet que Google no només emmagatzema la traça, es planteja com focus creuar dades i traçar la xarxa social real amb una amplitud i abast inimaginable per la Stasi en el seu millor moment. A més, com el correu està sempre obert en una pestanya del navegador, usar gmail suposa estar sempre logueado. Això vol dir que pot creuar la dinàmica de les meves relacions socials amb les meves recerques, amb les pelis que veig en YouTube i fins a amb els comentaris que deixo en blogs de Blogger. Pot saber qui m'influeix i per què, i a qui, com i quan influeixen les meves paraules. I pot fer-ho millor que jo mateix. Així que a partir d'ara per favor NO m'escriguis al meu compte de gmail.com, estaré només en deugarte.com com en els vells temps. Per què abandó gmail
Google ha incorporado a su servicio continuas mejoras en el último año y medio. Algunas son un poco preocupantes, como el registro de comportamientos de búsqueda en el buscador o esas sugerencias de gmail que te recuerdan quienes son tus 20 contactos más frecuentes. Pero si las unes todas el resultado asusta. En mi libreta de contactos de gmail aparecen dosmil y pico direcciones. Como analista de redes sé bien que no hace falta leer los correos para hacer perfiles ideológicos, íntimos o profesionales. Incluso para pronosticar estrategias comerciales. La traza, una serie suficientemente amplia y distribuida en el el tiempo de remites y direcciones, el registro de nuestros emails, basta. El nacimiento público de OpenSocial apunta a que Google no sólo almacena la traza, se plantea como foco cruzar datos y trazar la red social real con una amplitud y alcance inimaginable por la Stasi en su mejor momento. Además, como el correo está siempre abierto en una pestaña del navegador, usar gmail supone estar siempre logueado. Eso quiere decir que puede cruzar la dinámica de mis relaciones sociales con mis búsquedas, con las pelis que veo en YouTube y hasta con los comentarios que dejo en blogs de Blogger. Puede saber quién me influye y por qué, y a quién, cómo y cuando influyen mis palabras. Y puede hacerlo mejor que yo mismo. Así que a partir de ahora por favor NO me escribas a mi cuenta de gmail.com, estaré sólo en deugarte.com como en los viejos tiempos. Guardado por David de Ugarte en su moleskine a las 11:46 am
En otros blogs este post recibió las siguientes referencias (URI de Trackback)
ComentariosTout ce qui n'est point nouveau dans un temps d'innovation est pernicieux ~ Saint Just « Lobos, aleros y estrellas « Portada » Resucitando los newsgroups »
Salvo indicación o advertencia en contrario, el autor de todas las entradas de este blog hace devolución expresa de ellas al Dominio Público
|
|