|
|
« Tecnologías de la negociación y guerra de corso « Portada » Francia: de la algarada al swarming »
Lunes, 24 de Octubre de 2005Montesé su propia CIAVersiones Latoc El otro día comentabamos a raiz de mi post sobre las estrategias de negociación en conflictos donde hay muchos agentes, un lector me preguntaba si es que mi
A lo que yo le respondía que
Leyéndolo, Lobo comentaba como ejemplo la agencia de información antiterrorista de la Policía de Nueva York, la última estructura llegada a la comunidad de inteligencia. No hay demasiados resultados en Google, pero buscando en otros medios podemos encontrar cosas como este artículo en la New York Magazine de junio de 2003 que no tiene desperdicio. En él el responsable de la nueva agencia de inteligencia neoyorquina dice cosas como:
¿Qué están haciendo? Básicamente han creado un cuerpo de inteligencia antiterrorista que contaba en sus orígenes (2002) con 125 agentes repartidos entre otros sitios por Nueva York, Londres, Lion, Hamburgo, Tel Aviv y Toronto, donde de paso han ganado formación. Agentes que han realizado acciones y conducido interrogatorios en Afghanistan, Egipto, Yemen, Pakistan, y Guantánamo. Impresiona la descripción de las oficinas: un viejo almacén abandonado en el que agentes de la policía de orígenes culturales diversos han sido reconvertidos en traductores de lenguas de todo el mundo musulmán y se dedican a analizar fuentes abiertas de todo el mundo, desde Al Jazeera a los boletines electrónicos y sitios web y aprender a pensar como terroristas.
Pronto descubrieron que entre los agentes de la policía que andaban poniendo multas por las calles tenían 27 que eran bilingues con el árabe. La formación de un primer grupo de agentes con conocimiento de la lengua y la cultura árabes, urdu, pastún, magrebí e incluso turcómana, les llevó según Kelly a poder empezar a entender un mundo en el que las acciones armadas eran “una suerte de propaganda corporativa“. LeccionesLa formación y el vuelo internacional de esta nueva y pequeña agencia de inteligencia nos enseña bastantes cosas interesantes:
Hoy en día no hay que mirar muy lejos: los bancos, muchas de las antiguas empresas públicas europeas e incluso las cajas se han convertido en gigantes transnacionalizados altamente sensibles al riesgo político. ¿No es de esperar que se personen en el swarming global cuando los costes de las tecnologías que lo permiten son tan asequibles que pueden incluso disfrazarlos de gastos del gabinete de estudios o subvenciones a algún pequeño think tank independiente? Definitivamente este es un mundo ciberpunk, la multiplicidad de agentes está aquí y el estado y sus sistemas de inteligencia, sobre todo en casos como el español en que siguen anclados en otro siglo, está quedando definitivamente atrás. Los verdaderos protagonistas han de pensar y piensan cada vez más como príncipes renacentistas… y corsarios mediterráneos. Montesé su propia CIA No outro dia comentabamos a raiz de meu pós sobre as estratégias de negociação em conflitos onde há muitos agentes, um leitor me perguntava se é que meu
Ao que eu lhe respondia que
Lendo-o, Lobo comentava como exemplo a agência de informação antiterrorista da Polícia de Nova York, a última estrutura chegada à comunidade de inteligência. Não há demasiados resultados em Google, mas procurando em outros meios podemos encontrar coisas como este artigo na New York Magazine de junho de 2003 que não tem desperdicio. Nele o responsável da nova agência de inteligência nova-iorquina diz coisas como:
Que estão a fazer? Basicamente criaram um corpo de inteligência antiterrorista que contava em suas origens (2002) com 125 agentes repartidos entre outros lugares por Nova York, Londres, Lion, Hamburgo, Tel Aviv e Toronto, onde de passagem ganharam formação. Agentes que realizaram acções e conduzido interrogatórios em Afghanistan, Egipto, Yemen, Pakistan, e Guantánamo. Impressiona a descrição dos escritórios: um velho almacén abandonado no que agentes da polícia de origens culturais diversos foram reconvertidos em tradutores de línguas de todo mundo muçulmano e se dedicam a analisar fontes abertas de todo mundo, desde Ao Jazeera aos boletins electrónicos e lugares site e aprender a pensar como terroristas.
Cedo descobriram que entre os agentes da polícia que andavam pondo multas pelas ruas tinham 27 que eram bilingues com o árabe. A formação de um primeiro grupo de agentes com conhecimento da língua e a cultura árabes, urdu, pastún, magrebí e inclusive turcómana, levou-lhes segundo Kelly a poder começar a entender um mundo no que as acções armadas eram “uma sorte de propaganda corporativa“. LiçõesA formação e o voo internacional desta nova e pequena agência de inteligência ensina-nos bastantees coisas interessantes:
Hoje em dia não há que olhar bem longe: os bancos, muitas das antigas empresas públicas européias e inclusive as caixas converteram-se em gigantes transnacionalizados altamente sensíveis ao risco político. Não é de esperar que se personen no swarming global quando os custos das tecnologias que o permitem são tão asequibles que podem inclusive os disfarçar de gastos do gabinete de estudos ou subvenciones a algum pequeno think tank independente? Definitivamente este é um mundo ciberpunk, a multiplicidad de agentes está aqui e o estado e seus sistemas de inteligência, sobretudo em casos como o espanhol em que seguem ancorados em outro século, está a ficar definitivamente atrás. Os verdadeiros protagonistas têm de pensar e pensam a cada vez mais como príncipes renacentistasÂ… e corsarios mediterráneos. Montesé sua própria CIA O outro día comentabamos a raiz do meu post sobre as estratexias de negociación en conflitos onde hai moitos axentes, un lector preguntábame si é que o meu
Ao que eu respondíalle que
Léndoo, Lobo comentaba como exemplo a axencia de información antiterrorista da Policía de Nova York, a última estrutura chegada á comunidade de intelixencia. Non hai demasiados resultados en Google, pero buscando noutros medios podemos atopar cousas como este artigo na New York Magazine de xuño de 2003 que non ten desperdicio. Nel o responsable da nova axencia de intelixencia neoyorquina di cousas como:
Que están facendo? Basicamente crearon un corpo de intelixencia antiterrorista que contaba nas súas orixes (2002) con 125 axentes repartidos entre outros sitios por Nova York, Londres, Lion, Hamburgo, Tel Aviv e Toronto, onde de paso gañaron formación. Axentes que realizaron accións e conducido interrogatorios en Afghanistan, Egipto, Yemen, Pakistan, e Guantánamo. Impresiona a descrición das oficinas: un vello almacén abandonado no que axentes da policía de orixes culturais diversos foron reconvertidos en tradutores de linguas de todo o mundo musulmán e dedícanse a analizar fontes abertas de todo o mundo, desde Ao Jazeera aos boletines electrónicos e sitios web e aprender a pensar como terroristas.
Pronto descubriron que entre os axentes da policía que andaban poñendo multas polas rúas tiñan 27 que eran bilingues co árabe. A formación dun primeiro grupo de axentes con coñecemento da lingua e a cultura árabes, urdu, pastún, magrebí e ata turcómana, levoulles segundo Kelly a poder empezar a entender un mundo no que as accións armadas eran “unha sorte de propaganda corporativa“. LecciónsA formación e o voo internacional desta nova e pequena axencia de intelixencia ensínanos bastantes cousas interesantes:
Hoxe en día non hai que mirar moi lonxe: os bancos, moitas das antigas empresas públicas europeas e ata as caixas convertéronse en xigantes transnacionalizados altamente sensibles ao risco político. Non é de esperar que se acudan no swarming global cando os custos das tecnoloxías que o permiten son tan asequibles que poden ata disfrazalos de gastos do gabinete de estudos ou subvencións a algún pequeno think tank independente? Definitivamente este é un mundo ciberpunk, a multiplicidad de axentes está aquí e o estado e os seus sistemas de intelixencia, sobre todo en casos como o español en que seguen ancorados noutro século, está quedando definitivamente atrás. Os verdadeiros protagonistas han de pensar e pensan cada vez máis como príncipes renacentistasÂ… e corsarios mediterráneos. Montesé a súa propia CIA L'autre jorn comentabamos a raiz de lo mieu post # # #el las estrategias de negociacion en de conflictes a on i a fòrça agents, un lector me preguntava s'es que lo mieu
A çò qu'ieu li respondiá que
En o liegent, Lop comentava coma exemple l'agéncia d'informacion antiterrorista de la Polícia de Naua Yòrk, la darrièra estructura arribada a la comunitat d'intelligéncia. I a pas demasiados de resultats en Google, mas en cercant en d'autres mejans podèm trobar de causas coma aqueste article en la New York Magazine de junh de 2003 qu'a pas degalhi. En el lo responsable de la nòva agéncia d'intelligéncia neoyorquina ditz de causas coma:
Qué fan? An creat basicament un còs d'intelligéncia antiterrorista que comptava en las siás originas (2002) amb 125 agents repartits entre d'autres luòcs per Naua Yòrk, Londres, Lion, Amborg, Tel Aviv e Toronto, a on an ganhat de passatge formacion. Agents qu'an realizat d'accions e de condusits interrogatòris en Afghanistan, Egipte, Yemen, Pakistan, e Guantánamo. Impressiona la descripcion dels burèus: un vièlh magasèm abandonat que d'agents de la polícia d'originas culturalas divèrsas son estats en el reconvertidos en de reviradors de lengas de tot lo mond musulman e se consacran a analisar de fonts dubèrtas de tot lo mond, dempuèi Al Jazeera als bulletins electronics e de luòcs web e aprene a pensar coma terroristas.
Descobriguèron lèu qu'entre los agents de la polícia que caminavan en ponent de multas pels carrèrs avián 27 qu'èran bilingues amb l'arab. La formacion d'un primièr grop d'agents amb coneissença de la lenga e la cultura araba, urdu, pastún, magrebí e quitament turcómana, lor portèt segontes Kelly a poder començar a entendre un mond que las accions armadas èran en el “una sòrt de propaganda corporativa“. LeiçonsLa formacion e lo vòl internacional d'aquesta nòva e pichona agéncia d'intelligéncia nos ensenha bastantes de causas interessantas:
Uèi lo jorn pas cal gardar fòrça luènh: los bancs, fòrça de las ancianas entrepresas publicas europèas e quitament las caissas se son convertidas en gigantas transnacionalizados extrèmament sensiblas al risc politic. Es pas d'esperar que se personen en lo swarming global quand los còstes de las tecnologias qu'o permeton son tan accessiblas que pòdon quitament disfrazarlos de despensas del gabinet d'estudis o subvencions a qualque pichon think tank independent? Definitivament èst es un mond ciberpunk, la multiplicidad d'agents es aicí e l'estat e los sieus sistèmas d'intelligéncia, sustot dins de cases coma l'espanhòl en que seguisson anclados dins d'autre sègle, demòra definitivament enrè. Los veritables protagonistas an de pensar e pensan de mai en mai coma de princes d'estil renaissençaÂ… e corsarios mediterranèus. Montesé la siá pròpria CIA L'altre dia comentabamos a raiz del meu post sobre les estratègies de negociació en conflictes on hi ha molts agents, un lector em preguntava si és que el meu
Al que jo li responia que
Llegint-ho, Llop comentava com exemple l'agència d'informació antiterrorista de la Policia de Nova York, l'última estructura arribada a la comunitat d'intel·ligència. No hi ha massa resultats en Google, però buscant en altres mitjans podem trobar coses com aquest article en la New York Magazine de juny de 2003 que no té desaprofitament. En ell el responsable de la nova agència d'intel·ligència novaiorquesa diu coses com:
Què estan fent? Bàsicament han creat un cos d'intel·ligència antiterrorista que explicava en els seus orígens (2002) amb 125 agents repartits entre altres llocs per Nova York, Londres, Lion, Hamburgo, Tel Aviv i Toronto, on de pas han guanyat formació. Agents que han realitzat accions i conduït interrogatoris en Afghanistan, Egipte, Yemen, Pakistan, i Guantánamo. Impressiona la descripció de les oficines: un vell magatzem abandonat en el qual agents de la policia d'orígens culturals diversos han estat reconvertits en traductors de llengües de tot el món musulmà i es dediquen a analitzar fonts obertes de tot el món, des del Jazeera als butlletins electrònics i llocs web i aprendre a pensar com terroristes.
Aviat van descobrir que entre els agents de la policia que caminaven posant multes pels carrers tenien 27 que eren bilingues amb l'àrab. La formació d'un primer grup d'agents amb coneixement de la llengua i la cultura àrabs, urdu, pastún, magrebina i fins i tot turcómana, els va portar segons Kelly a poder començar a entendre un món en el qual les accions armades eren “una sort de propaganda corporativa“. LliçonsLa formació i el vol internacional d'aquesta nova i petita agència d'intel·ligència ens ensenya bastants coses interessants:
Avui dia no cal mirar molt lluny: els bancs, moltes de les antigues empreses públiques europees i fins i tot les caixes s'han convertit en gegantes transnacionalizados altament sensibles al risc polític. No és d'esperar que es personin en el swarming global quan els costos de les tecnologies que ho permeten són tan assequibles que poden fins i tot disfressar-los de despeses del gabinet d'estudis o subvencions a algun petit think tank independent? Definitivament est és un món ciberpunk, la multiplicidad d'agents està aquí i l'estat i els seus sistemes d'intel·ligència, sobretot en casos com l'espanyol en què segueixen ancorats en un altre segle, està quedant definitivament enrere. Els veritables protagonistes han de pensar i pensen cada vegada més com prínceps renacentistasÂ… i corsarios mediterranis. Montesé la seva pròpia CIA
El otro día comentabamos a raiz de mi post sobre las estrategias de negociación en conflictos donde hay muchos agentes, un lector me preguntaba si es que mi
A lo que yo le respondía que
Leyéndolo, Lobo comentaba como ejemplo la agencia de información antiterrorista de la Policía de Nueva York, la última estructura llegada a la comunidad de inteligencia. No hay demasiados resultados en Google, pero buscando en otros medios podemos encontrar cosas como este artículo en la New York Magazine de junio de 2003 que no tiene desperdicio. En él el responsable de la nueva agencia de inteligencia neoyorquina dice cosas como:
¿Qué están haciendo? Básicamente han creado un cuerpo de inteligencia antiterrorista que contaba en sus orígenes (2002) con 125 agentes repartidos entre otros sitios por Nueva York, Londres, Lion, Hamburgo, Tel Aviv y Toronto, donde de paso han ganado formación. Agentes que han realizado acciones y conducido interrogatorios en Afghanistan, Egipto, Yemen, Pakistan, y Guantánamo. Impresiona la descripción de las oficinas: un viejo almacén abandonado en el que agentes de la policía de orígenes culturales diversos han sido reconvertidos en traductores de lenguas de todo el mundo musulmán y se dedican a analizar fuentes abiertas de todo el mundo, desde Al Jazeera a los boletines electrónicos y sitios web y aprender a pensar como terroristas.
Pronto descubrieron que entre los agentes de la policía que andaban poniendo multas por las calles tenían 27 que eran bilingues con el árabe. La formación de un primer grupo de agentes con conocimiento de la lengua y la cultura árabes, urdu, pastún, magrebí e incluso turcómana, les llevó según Kelly a poder empezar a entender un mundo en el que las acciones armadas eran “una suerte de propaganda corporativa“. LeccionesLa formación y el vuelo internacional de esta nueva y pequeña agencia de inteligencia nos enseña bastantes cosas interesantes:
Hoy en día no hay que mirar muy lejos: los bancos, muchas de las antiguas empresas públicas europeas e incluso las cajas se han convertido en gigantes transnacionalizados altamente sensibles al riesgo político. ¿No es de esperar que se personen en el swarming global cuando los costes de las tecnologías que lo permiten son tan asequibles que pueden incluso disfrazarlos de gastos del gabinete de estudios o subvenciones a algún pequeño think tank independiente? Definitivamente este es un mundo ciberpunk, la multiplicidad de agentes está aquí y el estado y sus sistemas de inteligencia, sobre todo en casos como el español en que siguen anclados en otro siglo, está quedando definitivamente atrás. Los verdaderos protagonistas han de pensar y piensan cada vez más como príncipes renacentistas… y corsarios mediterráneos. Guardado por David de Ugarte en su moleskine a las 9:21 am
Si crees que puedes aportar algo interesante deja un comentario...Debes estar registrado como usuario para postear. Tout ce qui n'est point nouveau dans un temps d'innovation est pernicieux ~ Saint Just « Tecnologías de la negociación y guerra de corso « Portada » Francia: de la algarada al swarming »
Salvo indicación o advertencia en contrario, el autor de todas las entradas de este blog es David de Ugarte, quien las escribe y hace devolución expresa de ellas al Dominio Público
|
|