« Lo esencial « Portada » Sri Lanka: Paz de las armas »
Jueves, 8 de Enero de 2009La vida exagerada de Alfredo BryceVersiones Latoc Hubo un tiempo en que adoraba las novelas de Alfredo Bryce. Creo que la última que me conmovió fue No me esperen en abril. Luego releí El hombre que hablaba de Octavia de Cádiz. Me pasó como con Manhatan de Woody Allen, tras la revisión, cayó desde el altar directamente a las mazmorras reservadas para el machismo rancio con pretensiones de ingenio. Hoy le condenaron por plagio. Y lo siento Martín, pero plagiar a quince, y tan públicitados es exageradamente exagerado. ¿Pensabas que nadie se iba a dar cuenta? ¿Que lo que pasa en Perú queda en Perú? Internet llegó hace rato. Llegó para acabar con las canongías de la la mal llamada propiedad intelectual tanto como para vindicar los derechos morales. Los devolucionistas no llevamos mocasines. Resulta que tú, que tanto los criticabas, llevabas los más cínicos de todos. La vida exagerada de Alfredo Bryce Teve um tempo em que adorava as novelas de Alfredo Bryce. Acho que a última que me comoveu foi Não me esperem em abril. Depois releí O homem que falava de Octavia de Cádiz. Passou-me como com Manhatan de Woody Allen, depois da revisão, caiu desde o altar directamente às masmorras reservadas para o machismo rancio com pretensões de talento. Hoje condenaram-lhe por plagio. E sento-o Martín, mas plagiar a quinze, e tão públicitados é exageradamente exagerado. Pensavas que ninguém se ia dar conta? Que o que passa em Peru fica em Peru? Internet chegou faz momento. Chegou para acabar com as canongías da a mau chamada propriedade intelectual tanto como para vindicar os direitos morais. Os devolucionistas não levamos mocasines. Resulta que tu, que tanto os criticavas, levavas os mais cínicos de todos. A vida exagerada de Alfredo Bryce Houbo un tempo en que adoraba as novelas de Alfredo Bryce. Creo que a última que me conmoveu foi Non me esperen en abril. Logo relín O home que falaba de Octavia de Cádiz. Pasoume como con Manhatan de Woody Allen, trala revisión, caeu desde o altar directamente ás mazmorras reservadas para o machismo rancio con pretensións de enxeño. Hoxe condenáronlle por plagio. E séntoo Martín, pero plagiar a quince, e tan públicitados é exageradamente esaxerado. Pensabas que ninguén se ía a dar conta? Que o que pasa en Perú queda en Perú? Internet chegou fai intre. Chegou para acabar coas canongías da a mal chamada propiedade intelectual tanto como para vindicar os dereitos morais. Os devolucionistas non levamos mocasines. Resulta que ti, que tanto os criticabas, levabas os máis cínicos de todos. A vida esaxerada de Alfredo Bryce # # #el un temps en que adoraba los romans d'Alfredo Bryce. Creï que la darrièra que me conmovió foguèt m'esperen pas en abril. Après releí L'òme que parlava de Octavia de Cadis. Me passèt coma amb Manhatan de Woody Allen, après la revision, queiguec dempuèi l'autar dirèctament a las mazmorras reservadas pel machismo ranci amb de pretensions d'engenhi. Li condemnèron uèi per plagio. E o sèsi Martín, mas plagiar a quinze, e tan públicitados es exageradamente exagerat. Pensavas que degun s'anava avisar? Que çò que passa en Peró demòra en Peró? Internet arribèt fa estona. Arribèt per acabar amb las canongías de la la mal cridada proprietat intellectuala tant coma per vindicar los dreches morales. Los devolucionistas portam pas mocasines. Resulta que tu, que los criticavas tant, portavas los mai cínicos de totes. La vida exagerada d'Alfredo Bryce Hi va haver un temps en què adorava les novel·les d'Alfredo Bryce. Crec que l'última que em va commoure va ser No m'esperin a l'abril. Després vaig rellegir L'home que parlava de Octavia de Cadis. Em va passar com amb Manhatan de Woody Allen, després de la revisió, va caure des de l'altar directament a les mazmorras reservades per al masclisme ranci amb pretensions d'enginy. Avui li van condemnar per plagio. I ho sento Martín, però plagiar a quinze, i tan públicitados és exageradamente exagerat. Pensaves que ningú s'anava a adonar? Que el que passa a Perú queda a Perú? Internet va arribar fa estona. Va arribar per a acabar amb les canongías de la la mal cridada propietat intel·lectual tant com per a vindicar els drets morals. Els devolucionistas no portem mocasines. Resulta que tu, que tant els criticaves, portaves els més cínicos de tots. La vida exagerada d'Alfredo Bryce
Hubo un tiempo en que adoraba las novelas de Alfredo Bryce. Creo que la última que me conmovió fue No me esperen en abril. Luego releí El hombre que hablaba de Octavia de Cádiz. Me pasó como con Manhatan de Woody Allen, tras la revisión, cayó desde el altar directamente a las mazmorras reservadas para el machismo rancio con pretensiones de ingenio. Hoy le condenaron por plagio. Y lo siento Martín, pero plagiar a quince, y tan públicitados es exageradamente exagerado. ¿Pensabas que nadie se iba a dar cuenta? ¿Que lo que pasa en Perú queda en Perú? Internet llegó hace rato. Llegó para acabar con las canongías de la la mal llamada propiedad intelectual tanto como para vindicar los derechos morales. Los devolucionistas no llevamos mocasines. Resulta que tú, que tanto los criticabas, llevabas los más cínicos de todos. Guardado por David de Ugarte en RMD a las 11:42 pm
Tout ce qui n'est point nouveau dans un temps d'innovation est pernicieux ~ Saint Just « Lo esencial « Portada » Sri Lanka: Paz de las armas »
Salvo indicación o advertencia en contrario, el autor de todas las entradas de este blog hace devolución expresa de ellas al Dominio Público
|
|