« Escuela nacional, tecnología y bricoleurs « Portada » Estado, cultura, identidad nacional y propiedad intelectual »
Viernes, 13 de Julio de 2007Howard Moskowitz, las contextopedias y la salsa de spaghettiVersiones Latoc Se suele criticar de la lógica que prefiere muchas contextopedias a una sola (generalmente la wikipedia), la dificultad o el coste que genera a los usuarios encontrar algo cuando hay más de un sitio donde buscarlo. Es cierto que este coste es mucho menor desde que existen herramientas como Google Coop. Hoy es fácil construir un minigoogle que sólo busque en los sitios que le indiquemos (por ejemplo, en un determinado rango de contextopedias o blogs cercanos). Pero aunque sean pequeños, es evidente que la diversidad tiene costes pero lo cierto es que merecen la pena socialmente. Mi ejemplo favorito lo daba hace poco el conocido ensayista pulp Malcom Gladwell, cuando presentaba en New Yorker la historia de Howard Moskowitz. Moskowitz había hecho su tesis doctoral en Harvard sobre psicología de los sentidos, una especialidad con una clara orientación industrial: encontrar los sabores óptimos para el mercado de productos comestibles elaborados. En los 70, su primer cliente fue Pepsi. Se trataba de encontrar el nivel de dulzor perfecto para la nueva Pepsi Diet. Moskowitz desarrollo todo tipo de tests y pruebas por Estados Unidos en focus groups de todos los perfiles imaginables. Los resultados eran un tremendo lío. No existía una pauta de gustos única, unos valores de edulcorante que dejaran satifechos a la gran mayoría de posibles consumidores Moskowitz concluyó que lo que pasaba es que no había una Pepsi Diet perfecta, sino muchas. Y si esto pasaba en el mundo de las bebidas de cola, posiblemente pasaría también en otras tantas industrias de alimentación. Pero la industria tardó años en escucharle.
Igual que hoy los que defienden la Wikipedia no como una contextopedia más, sino como LA Enciclopedia, tienen en la cabeza el horizonte de una enciclopedia ideal, lo más perfecta posible. El problema es que algo así no existe. No es posible definir una enciclopedia perfecta o un resumen de noticias perfecto, como no es posible definir una salsa de carne o una salsa de spaghetti perfecta, simplemente porque hay diversidad de patrones de gustos y valores. La mitología ilustrada de una razón única, heredera de la divinidad, a la que puede llegarse mediante el debate, simplemente no funciona. No hay un lugar, un gusto, un conjunto de valores común y único al que conforme sabemos más nos acerquemos de forma natural. Somos distintos unos de otros. La diversidad existe y siempre estará ahí para recordarnos que nunca existiran, ni como límites, los universales platónicos. El primer cliente a quién Moskowitz convenció fue a salsas Campbell. Se trataba de adaptar sus salsas de spaghetti. Aquí la epistemología se traducía en cuotas de mercado. Moskowitz revolucionó industria, estantes de supermercados y sobre todo ventas. Prego, la salsa de spaghetti de Campbell se presenta hoy en 23 combinaciones.
Howard Moskowitz, las contextopedias y la salsa de spaghetti Costuma-se criticar da lógica que prefere muitas contextopedias a uma sozinha (geralmente a wikipedia), a dificuldade ou o custo que gera aos utentes encontrar algo quando há mais de um lugar onde o procurar. É verdadeiro que este custo é muito menor desde que existem ferramentas como Google Coop. Hoje é fácil construir um minigoogle que só procure nos lugares que lhe indiquemos (por exemplo, num determinado rango de contextopedias ou blogs próximos). Mas ainda que sejam pequenos, é evidente que a diversidade tem custos mas o verdadeiro é que valem a pena socialmente. Meu exemplo favorito dava-o faz pouco o conhecido ensayista pulp Malcom Gladwell, quando apresentava em New Yorker a história de Howard Moskowitz. Moskowitz tinha feito sua tese doctoral em Harvard sobre psicologia dos sentidos, uma especialidad com uma clara orientação industrial: encontrar os sabores óptimos para o mercado de produtos comestibles elaborados. Nos 70, seu primeiro cliente foi Pepsi. Tratava-se de encontrar o nível de dulzor perfeito para a nova Pepsi Diet. Moskowitz desenvolvo todo tipo de testes e provas por Estados Unidos em focus groups de todos os perfis imaginables. Os resultados eram um tremendo lío. Não existia uma pauta de gustos única, uns valores de edulcorante que deixassem satifechos à grande maioria de possíveis consumidores Moskowitz concluiu que o que passava é que não tinha uma Pepsi Diet perfeita, senão muitas. E se isto passava no mundo das bebidas de bicha, possivelmente passaria também em outras tantas indústrias de alimentação. Mas a indústria demorou anos em escutar-lhe.
Igual que hoje os que defendem a Wikipedia não como uma contextopedia mais, senão como A Enciclopedia, têm na cabeça o horizonte de uma enciclopedia ideal, o mais perfeita possível. O problema é que algo assim não existe. Não é possível definir uma enciclopedia perfeita ou um resumem de notícias perfeito, como não é possível definir uma salsa de carne ou uma salsa de spaghetti perfeita, simplesmente porque há diversidade de patrões de gustos e valores. A mitología ilustrada de uma razão única, herdeira da divinidad, à que pode se chegar mediante o debate, simplesmente não funciona. Não há um lugar, um gosto, um conjunto de valores comum e único ao que conforme sabemos mais nos acerquemos de forma natural. Somos diferentes uns de outros. A diversidade existe e sempre estará aí para nos recordar que nunca existiran, nem como limites, os universais platónicos. O primeiro cliente a quem Moskowitz convenceu foi a salsas Campbell. Tratava-se de adaptar seus salsas de spaghetti. Aqui a epistemología traduzia-se em quotas de mercado. Moskowitz revolucionó indústria, estantes de supermercados e sobretudo vendas. Prego, a salsa de spaghetti de Campbell apresenta-se hoje em 23 combinações.
Howard Moskowitz, as contextopedias e a salsa de spaghetti Adóitase criticar da lóxica que prefire moitas contextopedias a unha soa (generalmente a wikipedia), a dificultade ou o custo que xera aos usuarios atopar algo cando hai máis dun sitio onde buscalo. É certo que este custo é moito menor desde que existen ferramentas como Google Coop. Hoxe é fácil construír un minigoogle que só busque nos sitios que lle indiquemos (por exemplo, nun determinado rango de contextopedias ou blogs próximos). Pero aínda que sexan pequenos, é evidente que a diversidad ten custos pero o certo é que merecen a pena socialmente. O meu exemplo favorito dábao hai pouco o coñecido ensayista pulp Malcom Gladwell, cando presentaba en New Yorker a historia de Howard Moskowitz. Moskowitz fixera a súa tese doctoral en Harvard sobre psicología dos sentidos, unha especialidade cunha clara orientación industrial: atopar os sabores óptimos para o mercado de produtos comestibles elaborados. Nos 70, o seu primeiro cliente foi Pepsi. Tratábase de atopar o nivel de dulzor perfecto para a nova Pepsi Diet. Moskowitz desenvolvo todo tipo de tests e probas por Estados Unidos en focus groups de todos os perfís imaginables. Os resultados eran unha tremenda lea. Non existía unha pauta de gustos única, uns valores de edulcorante que deixasen satifechos á gran maioría de posibles consumidores Moskowitz concluíu que o que pasaba é que non había unha Pepsi Diet perfecta, senón moitas. E si isto pasaba no mundo das bebidas de cola, posiblemente pasaría tamén noutras tantas industrias de alimentación. Pero a industria tardou anos en escoitarlle.
Igual que hoxe os que defenden a Wikipedia non como unha contextopedia máis, senón como A Enciclopedia, teñen na cabeza o horizonte dunha enciclopedia ideal, o máis perfecta posible. O problema é que algo así non existe. Non é posible definir unha enciclopedia perfecta ou un resumo de noticias perfecto, como non é posible definir unha salsa de carne ou unha salsa de spaghetti perfecta, simplemente porque hai diversidad de patróns de gustos e valores. A mitología ilustrada dunha razón única, herdeira da divinidad, á que pode chegarse mediante o debate, simplemente non funciona. Non hai un lugar, un gusto, un conxunto de valores común e único ao que conforme sabemos máis nos acheguemos de forma natural. Somos distintos uns doutros. A diversidad existe e sempre estará aí para recordarnos que nunca existiran, nin como límites, os universais platónicos. O primeiro cliente a quen Moskowitz convenceu foi a salsas Campbell. Tratábase de adaptar as súas salsas de spaghetti. Aquí a epistemoloxía traducíase en cotas de mercado. Moskowitz revolucionou industria, estantes de supermercados e sobre todo vendas. Prego, a salsa de spaghetti de Campbell preséntase hoxe en 23 combinacións.
Howard Moskowitz, as contextopedias e a salsa de spaghetti Se # # #el criticar de la logica que preferís fòrça contextopedias a una sola (generalament la wikipedia), la dificultat o lo còst que genèra als usatgièrs trobar qualquarren quand i a mai d'un luòc a on o cercar. Es cèrt qu'aqueste còst es fòrça mendre dempuèi qu'existisson d'esturments coma Google Coop. Es uèi facil bastir un minigoogle que cerque pas qu'en los luòcs que li indiquem (per exemple, en un determinat reng de contextopedias o blogs prèps). Mas e mai se sián pichones, es evident que la diversitat a de còstes mas çò cèrt es que meritan la pena socialament. Lo mieu exemple favorit o donava adès lo conegut ensayista pulp Malcom Gladwell, quand presentava en New Yorker l'istòria de Howard Moskowitz. Moskowitz Aviá fach la siá tèsi doctorala en Harvard sobre psicologia dels senses, una especialitat amb una clara orientacion industriala: trobar los sabors excellentes pel mercat de produchs comestibles elaborats. En los 70, lo sieu primièr client foguèt Pepsi. Se tractava de trobar lo nivèl de dulzor perfièch per la nòva Pepsi Diet. Moskowitz Desvolopament tota mena de de tèsts e de pròvas per Estats Units en focus groups de totes los perfils imaginables. Los resultats èran un tremendo embolh. Existissiá pas una pauta de gostes sols, unas valors de edulcorante que daissèsson satifechos a la granda majoritat de possibles consumidors Moskowitz Concluguèt que çò que passava es qu'aviá pas una Pepsi Diet perfiècha, mas fòrça. E s'aquò passava dins lo mond de las bevendas de coa, passariá possiblament tanben en d'autras tantas industrias d'alimentacion. Mas l'industria triguèt d'ans en li escotar.
Aital coma uèi es quaus defendon la Wikipedia pas coma una contextopedia mai, mas coma L'Enciclopèdia, an en la cap l'orizon d'una enciclopèdia ideala, çò mai perfièch possibla. Lo problèma es que qualquarren aital pas existís. Es pas possible definir una enciclopèdia perfiècha o un resumit de notícias perfièchas, coma es pas possibla definir una salsa de carn o una salsa de spaghetti perfiècha, simplament pr'amor qu'i a diversitat de patrons de gostes e valors. La mitologia illustrada d'una rason sola, eretièira de la divinidad, que li pòt a el s'arribar mejançant lo debat, simplament pas fonciona. I a pas un luòc, un gost, un ensemble de valors comunas e solas al que conforme sabèm nos apropem mai de forma naturala. Sèm distintos òm de de autres. La diversitat existís e serà totjorn aicí per nos remembrar que jamai existiran, ni coma de limits, los universales platónicos. Lo primièr client a quién Moskowitz convenquèt foguèt a de salsas Campbell. Se tractava d'adaptar las siás salsas de spaghetti. Aicí la epistemología se revirava en de quòtas de mercat. Moskowitz revolucionó Industria, de prestatges de supermercats e sustot de ventas. Prego, La salsa de spaghetti de Campbell se presenta uèi en 23 combinacions.
Howard Moskowitz, las contextopedias e la salsa de spaghetti Se sol criticar de la lògica que prefereix moltes contextopedias a una sola (generalment la wikipedia), la dificultat o el cost que genera als usuaris trobar alguna cosa quan hi ha més d'un lloc on buscar-ho. És cert que aquest cost és molt menor des que existeixen eines com Google Coop. Avui és fàcil construir un minigoogle que només busqui en els llocs que li indiquem (per exemple, en un determinat rang de contextopedias o blogs propers). Però encara que siguin petits, és evident que la diversitat té costos però el cert és que mereixen la pena socialment. El meu exemple favorit ho donava fa poc el conegut ensayista pulp Malcom Gladwell, quan presentava en New Yorker la història de Howard Moskowitz. Moskowitz havia fet la seva tesi doctoral en Harvard sobre psicologia dels sentits, una especialitat amb una clara orientació industrial: trobar els sabors òptims per al mercat de productes comestibles elaborats. En els 70, el seu primer client va ser Pepsi. Es tractava de trobar el nivell de dulzor perfecte per a la nova Pepsi Diet. Moskowitz desenvolupo tot tipus de tests i proves per Estats Units en focus groups de tots els perfils imaginables. Els resultats eren un tremend embolic. No existia una pauta de gustos única, uns valors de edulcorante que deixessin satifechos a la gran majoria de possibles consumidors Moskowitz va concloure que el que passava és que no hi havia una Pepsi Diet perfecta, sinó moltes. I si això passava en el món de les begudes de cua, possiblement passaria també en altres tantes indústries d'alimentació. Però la indústria va trigar anys a escoltar-li.
Igual que avui els quals defensen la Wikipedia no com una contextopedia més, sinó com L'Enciclopèdia, tenen en el cap l'horitzó d'una enciclopèdia ideal, el més perfecta possible. El problema és que alguna cosa així no existeix. No és possible definir una enciclopèdia perfecta o un resum de notícies perfecte, com no és possible definir una salsa de carn o una salsa de spaghetti perfecta, simplement perquè hi ha diversitat de patrons de gustos i valors. La mitología il·lustrada d'una raó única, hereva de la divinidad, a la qual pot arribar-se mitjançant el debat, simplement no funciona. No hi ha un lloc, un gust, un conjunt de valors comú i únic al que conformi sabem més ens apropem de forma natural. Som distints uns d'uns altres. La diversitat existeix i sempre estarà aquí per a recordar-nos que mai existiran, ni com límits, els universals platónicos. El primer client a qui Moskowitz va convèncer va ser a salses Campbell. Es tractava d'adaptar les seves salses de spaghetti. Aquí l'epistemologia es traduïa en quotes de mercat. Moskowitz va revolucionar indústria, prestatges de supermercats i sobretot vendes. Prego, la salsa de spaghetti de Campbell es presenta avui en 23 combinacions.
Howard Moskowitz, les contextopedias i la salsa de spaghetti
Se suele criticar de la lógica que prefiere muchas contextopedias a una sola (generalmente la wikipedia), la dificultad o el coste que genera a los usuarios encontrar algo cuando hay más de un sitio donde buscarlo. Es cierto que este coste es mucho menor desde que existen herramientas como Google Coop. Hoy es fácil construir un minigoogle que sólo busque en los sitios que le indiquemos (por ejemplo, en un determinado rango de contextopedias o blogs cercanos). Pero aunque sean pequeños, es evidente que la diversidad tiene costes pero lo cierto es que merecen la pena socialmente. Mi ejemplo favorito lo daba hace poco el conocido ensayista pulp Malcom Gladwell, cuando presentaba en New Yorker la historia de Howard Moskowitz. Moskowitz había hecho su tesis doctoral en Harvard sobre psicología de los sentidos, una especialidad con una clara orientación industrial: encontrar los sabores óptimos para el mercado de productos comestibles elaborados. En los 70, su primer cliente fue Pepsi. Se trataba de encontrar el nivel de dulzor perfecto para la nueva Pepsi Diet. Moskowitz desarrollo todo tipo de tests y pruebas por Estados Unidos en focus groups de todos los perfiles imaginables. Los resultados eran un tremendo lío. No existía una pauta de gustos única, unos valores de edulcorante que dejaran satifechos a la gran mayoría de posibles consumidores Moskowitz concluyó que lo que pasaba es que no había una Pepsi Diet perfecta, sino muchas. Y si esto pasaba en el mundo de las bebidas de cola, posiblemente pasaría también en otras tantas industrias de alimentación. Pero la industria tardó años en escucharle.
Igual que hoy los que defienden la Wikipedia no como una contextopedia más, sino como LA Enciclopedia, tienen en la cabeza el horizonte de una enciclopedia ideal, lo más perfecta posible. El problema es que algo así no existe. No es posible definir una enciclopedia perfecta o un resumen de noticias perfecto, como no es posible definir una salsa de carne o una salsa de spaghetti perfecta, simplemente porque hay diversidad de patrones de gustos y valores. La mitología ilustrada de una razón única, heredera de la divinidad, a la que puede llegarse mediante el debate, simplemente no funciona. No hay un lugar, un gusto, un conjunto de valores común y único al que conforme sabemos más nos acerquemos de forma natural. Somos distintos unos de otros. La diversidad existe y siempre estará ahí para recordarnos que nunca existiran, ni como límites, los universales platónicos. El primer cliente a quién Moskowitz convenció fue a salsas Campbell. Se trataba de adaptar sus salsas de spaghetti. Aquí la epistemología se traducía en cuotas de mercado. Moskowitz revolucionó industria, estantes de supermercados y sobre todo ventas. Prego, la salsa de spaghetti de Campbell se presenta hoy en 23 combinaciones.
Guardado por David de Ugarte en Destacados a las 12:41 pm
En otros blogs este post recibió las siguientes referencias (URI de Trackback)
ComentariosSi crees que puedes aportar algo interesante deja un comentario...Debes estar logueado con tu OpenID para postear. Tout ce qui n'est point nouveau dans un temps d'innovation est pernicieux ~ Saint Just « Escuela nacional, tecnología y bricoleurs « Portada » Estado, cultura, identidad nacional y propiedad intelectual »
Salvo indicación o advertencia en contrario, el autor de todas las entradas de este blog es David de Ugarte, quien las escribe y hace devolución expresa de ellas al Dominio Público
|
Ultimas fotos |