« La Propiedad Intelectual y sus alternativas: Creative Commons vs Devolución « Portada » Miniposts musicales: Godfather on trance »
Viernes, 30 de Noviembre de 2007El sueño comienza ahoraVersiones Latoc
Hoy es un día más que especial para todos los indianos. El día en que el sueño empieza a dejar de ser sueño y se hace tangible. Pequeño, ambicioso y generoso. Pero sobre todo tangible. Hoy Arnau y Meri, con Nat, fueron a la notaría del padre de Paco y fundaron Orlantrix, la empresa que lanzará Orlandooo-things. Las Indias y sobre todo Nat han tenido que soportar muchos ninguneos y mezquindades en estos años. Muchos no llevan bien que una enfermera de 25 años cambie el mundo, cambie ella misma, funde con 3001 euros y ni un contacto en la agenda una consultora de innovación y en 5 años de trabajo constante, sin pelotazos, sin enchufes, a pura inteligencia, imaginación y jornadas interminables, con una generosidad a prueba de cualquier miseria, llegue a facturar números de siete cifras. Si además esa empresa atiende a un proyecto intelectual e ideológico, serán muchos los que no perdonen. Pero ahí está. Miren la foto de la derecha. Miren a Meri y a Nat. Mírenlas de nuevo. Miren que joven y hermosa es la felicidad del que no se cansa de dar, de ofrecer y sentir que su trabajo es un gran regalo que ha de servir a todos. Tal vez algún día caigamos. De hecho no faltaron caídas hasta hoy. Aprendimos de cada una. De cada una salimos más sabios, fuertes y generosos. Si alguna vez dudan de que la próxima vez sea también así, miren esa foto de nuevo. Recuerden a Meri y a Nat hoy y sabrán que nos volveremos a levantar una y otra vez, porque aquello por lo que luchamos y en lo que vivimos, realmente merece la pena. Porque sólo el que ha probado a darse y ser feliz, el que ha cantado en medio de lo terrible y nunca ha dudado en tender la mano, sólo el que no teme contaminarse de los otros, el que, no importa cuanto prejuicio o desprecio reciba, mantiene el alma limpia y la mente abierta, puede construir mundos que merezcan ser vividos. Y el nuestro, nuestra pequeña y ágil enredadera ha crecido con la tenacidad y perseverancia de la vida. A su celebración nos dedicamos. Construimos y cantamos. Creemos. Damos. Continuaremos. El sueño comienza ahora. El sueño comienza ahora
Hoje é um dia mais que especial para todos os indianos. No dia em que o sonho começa a deixar de ser sonho e se faz tangible. Pequeno, ambicioso e generoso. Mas sobretudo tangible. Hoje Arnau e Meri, com Nat, foram a notá-la-ia do pai de Paco e fundaram Orlantrix, a empresa que lançará Orlandooo-things. As Índias e sobretudo Nat tiveram que suportar muitos ninguneos e mezquindades nestes anos. Muitos não levam bem que uma enfermeira de 25 anos mude o mundo, mude ela mesma, funde com 3001 euros e nem um contacto na agenda uma consultora de inovação e em 5 anos de trabalho constante, sem pelotazos, sem acoples, a pura inteligência, imaginación e jornadas intermináveis, com uma generosidad a prova de qualquer miséria, chegue a facturar números de sete cifras. Se ademais essa empresa atende a um projecto intelectual e ideológico, serão muitos os que não perdoem. Mas aí está. Olhem a foto da direita. Olhem a Meri e a Nat. Olhem-nas de novo. Olhem que jovem e formosa é a felicidade do que não se cansa de dar, de oferecer e sentir que seu trabalho é um grande presente que tem de servir a todos. Talvez em algum dia caiamos. De facto não faltaram caídas até hoje. Aprendemos da cada uma. Da cada uma saímos mais sábios, fortes e generosos. Se alguma vez duvidam de que a próxima vez seja também assim, olhem essa foto de novo. Recordem a Meri e a Nat hoje e saberão que voltar-nos-emos a levantar uma e outra vez, porque aquilo pelo que lutamos e no que vivemos, realmente vale a pena. Porque só o que provou a se dar e ser feliz, o que cantou no meio do terrível e nunca duvidou em tender a mão, só o que não teme se contaminar dos outros, o que, não importa quanto preconceito ou desprezo receba, mantém o alma limpa e a mente aberta, pode construir mundos que mereçam ser vividos. E o nosso, nossa pequena e ágil enredadera cresceu com a tenacidad e perseverancia da vida. A sua celebração dedicamos-nos. Construímos e cantamos. Cremos. Damos. Continuaremos. O sonho começa agora. O sonho começa agora
Hoxe é un día máis que especial para todos os indianos. O día en que o soño empeza a deixar de ser soño e faise tanxible. Pequeno, ambicioso e xeneroso. Pero sobre todo tanxible. Hoxe Arnau e Meri, con Nat , foron a notaríaa do pai de Paco e fundaron Orlantrix, a empresa que lanzará Orlandooo-things. As Indias e sobre todo Nat han #ter que soportar moitos ninguneos e mezquindades nestes anos. Moitos non levan ben que unha enfermeira de 25 anos cambie o mundo, cambie ela mesma, funde con 3001 euros e nin un contacto na axenda unha consultora de innovación e en 5 anos de traballo constante, sen pelotazos, sen enchufes, a pura intelixencia, imaxinación e xornadas interminables, cunha xenerosidade a proba de calquera miseria, chegue a facturar números de sete cifras. Si ademais esa empresa atende a un proxecto intelectual e ideolóxico, serán moitos os que non perdoen. Pero aí está. Miren a foto da dereita. Miren a Meri e a Nat. Mírenas de novo. Miren que mozo e fermosa é a felicidade do que non se cansa de dar, de ofrecer e sentir que o seu traballo é un gran agasallo que ha de servir a todos. Talvez algún día caiamos. De feito non faltaron caídas ata hoxe. Aprendemos de cada unha. De cada unha saímos máis sabios, fortes e xenerosos. Si algunha vez dubidan de que a próxima vez sexa tamén así, miren esa foto de novo. Recorden a Meri e a Nat hoxe e saberán que nos volveremos a levantar unha e outra vez, porque aquilo polo que loitamos e no que vivimos, realmente merece a pena. Porque só o que probou a darse e ser feliz, o que cantou no medio do terrible e nunca dubidou en tender a man, só o que non teme contaminarse dos outros, o que, non importa canto prejuicio ou desprezo reciba, mantén a alma limpa e a mente aberta, pode construír mundos que merezan ser vividos. E o noso, a nosa pequena e áxil enredadera creceu coa tenacidade e perseveranza da vida. Á súa celebración dedicámosnos/dedicámonos. Construímos e cantamos. Creemos. Damos. Continuaremos. O soño comeza agora. O soño comeza agora
# # #el uèi un jorn mai qu'especial per totes los indianos. Lo jorn en que lo sòn comença a daissar d'èsser sòn e se fa tangible. Pichon, ambiciós e generós. Mas sustot tangible. Uèi Arnau e Meri, amb Nat, anèron a la notariá del paire de Paco e fondèron Orlantrix, l'entrepresa que lançarà Orlandooo-things. Las Indias e sustot Nat lor a calgut suportar fòrça ninguneos e mezquindades en aquestes ans. Fòrça pòrtan pas plan qu'una infermièira de 25 ans càmbie lo mond, cambiatz ela meteissa, fond amb 3001 èuros e ni un contacte en l'agenda una consultora d'innovacion e en 5 ans de trabalh constant, sens pelotazos, sens enchufes, a pura intelligéncia, imaginacion e de jornadas interminablas, amb una generositat a pròva de quina misèria que siá, arribatz a facturar de nombres de sèt chifras. S'en mai aquesta entrepresa aten a un projècte intellectual e ideologic, seràn fòrça es quaus perdonen pas. Mas es aicí. Garden la fòto de la drecha. Gardatz a Meri e a Nat. Gardatz-las de nòu. Garden que jove e polida es la felicitat que se'n cansa pas de donar, d'ofrir e sentir que lo sieu trabalh es un grand present qu'a de servir a totes. Tal còp qualque jorn quem. En fach pas manquèron queigudes fins a uèi. Aprenguèrem de caduna. De caduna sortèm mai savis, fòrts e generoses. Se qualque còp dobtan que lo prèp còp siá tanben aital, garden aquesta fòto de nòu. Remembratz a Meri e a Nat uèi e sauràn que nos tornarem a levar una e un autre còp, pr'amor qu'aquò per çò que lutam e en çò que vivèm, merita vertadièrament la pena. Pr'amor que sonque eth quau a provat a se donar e èsser erós, eth quau a cantat al mitan de çò de terrible e a jamai dobtat en ténder la man, sonque eth quau tem pas se contaminar dels autres, eth quau, impòrta pas cuanto prejudici o mensprètz recebètz, manten l'arma neta e l'esperit dubèrt, pòt bastir de monds que meriten èsser viscuts. E lo nòstre, la nòstra pichona e agila enredadera a creishut amb la tenacidad e perseverança de la vida. A la siá celebracion nos consacram. Bastissèm e cantam. Cresèm. Donam. Contunharem. Lo sòn comença ara. Lo sòn # # #el ara
Avui és un dia més que especial per a tots els indianos. El dia en què el somni comença a deixar de ser somni i es fa tangible. Petit, ambiciós i generós. Però sobretot tangible. Avui Arnau i Meri, amb Nat, van anar a la notaria del pare de Paco i van fundar Orlantrix, l'empresa que llançarà Orlandooo-things. Les Índies i sobretot Nat han hagut de suportar molts ninguneos i mezquindades en aquests anys. Molts no porten bé que una infermera de 25 anys canviï el món, canviï ella mateixa, fon amb 3001 euros i ni un contacte en l'agenda una consultora d'innovació i en 5 anys de treball constant, sense pelotazos, sense endollis, a pura intel·ligència, imaginació i jornades interminables, amb una generositat a prova de qualsevol misèria, arribi a facturar nombres de set xifres. Si a més aquesta empresa atén a un projecte intel·lectual i ideològic, seran molts els quals no perdonin. Però aquí està. Mirin la foto de la dreta. Mirin a Meri i a Nat. Mirin-les de nou. Mirin que jove i bella és la felicitat del que no es cansa de donar, d'oferir i sentir que el seu treball és un gran regal que ha de servir a tots. Tal vegada algun dia caiguem. De fet no van faltar caigudes fins a avui. Vam aprendre de cadascuna. De cadascuna sortim més savis, forts i generosos. Si alguna vegada dubten que la pròxima vegada sigui també així, mirin aquesta foto de nou. Recordin a Meri i a Nat avui i sabran que ens tornarem a aixecar una i una altra vegada, perquè allò pel que lluitem i en el que vivim, realment mereix la pena. Perquè només el qual ha provat a donar-se i ser feliç, el qual ha cantat enmig del terrible i mai ha dubtat a tendir la mà, només el qual no tem contaminar-se dels altres, el qual, no importa quant prejudici o menyspreu rebi, manté l'ànima neta i la ment oberta, pot construir mons que mereixin ser viscuts. I el nostre, la nostra petita i àgil enredadera ha crescut amb la tenacitat i perseverancia de la vida. A la seva celebració ens dediquem. Construïm i cantem. Creiem. Donem. Continuarem. El somni comença ara. El somni comença ara
Hoy es un día más que especial para todos los indianos. El día en que el sueño empieza a dejar de ser sueño y se hace tangible. Pequeño, ambicioso y generoso. Pero sobre todo tangible. Hoy Arnau y Meri, con Nat, fueron a la notaría del padre de Paco y fundaron Orlantrix, la empresa que lanzará Orlandooo-things. Las Indias y sobre todo Nat han tenido que soportar muchos ninguneos y mezquindades en estos años. Muchos no llevan bien que una enfermera de 25 años cambie el mundo, cambie ella misma, funde con 3001 euros y ni un contacto en la agenda una consultora de innovación y en 5 años de trabajo constante, sin pelotazos, sin enchufes, a pura inteligencia, imaginación y jornadas interminables, con una generosidad a prueba de cualquier miseria, llegue a facturar números de siete cifras. Si además esa empresa atiende a un proyecto intelectual e ideológico, serán muchos los que no perdonen. Pero ahí está. Miren la foto de la derecha. Miren a Meri y a Nat. Mírenlas de nuevo. Miren que joven y hermosa es la felicidad del que no se cansa de dar, de ofrecer y sentir que su trabajo es un gran regalo que ha de servir a todos. Tal vez algún día caigamos. De hecho no faltaron caídas hasta hoy. Aprendimos de cada una. De cada una salimos más sabios, fuertes y generosos. Si alguna vez dudan de que la próxima vez sea también así, miren esa foto de nuevo. Recuerden a Meri y a Nat hoy y sabrán que nos volveremos a levantar una y otra vez, porque aquello por lo que luchamos y en lo que vivimos, realmente merece la pena. Porque sólo el que ha probado a darse y ser feliz, el que ha cantado en medio de lo terrible y nunca ha dudado en tender la mano, sólo el que no teme contaminarse de los otros, el que, no importa cuanto prejuicio o desprecio reciba, mantiene el alma limpia y la mente abierta, puede construir mundos que merezcan ser vividos. Y el nuestro, nuestra pequeña y ágil enredadera ha crecido con la tenacidad y perseverancia de la vida. A su celebración nos dedicamos. Construimos y cantamos. Creemos. Damos. Continuaremos. El sueño comienza ahora. Guardado por David de Ugarte en Destacados a las 8:25 am
Tout ce qui n'est point nouveau dans un temps d'innovation est pernicieux ~ Saint Just « La Propiedad Intelectual y sus alternativas: Creative Commons vs Devolución « Portada » Miniposts musicales: Godfather on trance »
Salvo indicación o advertencia en contrario, el autor de todas las entradas de este blog hace devolución expresa de ellas al Dominio Público
|
|