« Los bloggers y la revuelta « Portada » Crisis energética y falacia ricardiana »
Domingo, 13 de Noviembre de 2005El mercado mundial de teletrabajoVersiones Latoc
Hace poco fue presentado bajo el irónico nombre de Amazon Turk -el turco de Amazon- un nuevo proyecto cuyos autores promocionaban del siguiente modo:
Básicamente se trata de hacer tareas reiterativas de reconocimiento de imágenes que son difíciles para las máquinas. En otra palabra: vuelta al modelo industrial en el cual el hombre complementa a la máquina donde la tecnología no puede todavía desarrollar sistemas automáticos. Aunque ahora el trabajador no incorpore fuerza física, sino sólo inteligencia, el resultado no es menos alienante, no pide formación, sino adistramiento. Tampoco está mucho mejor pagado. Hace unos días Alejandro Rivero abría el debate sobre el nivel de precios, márgenes, etc. con el que opera. Pero, ¿realmente está tan mal pagado? A día de hoy hay las bases para un mercado global libre de los inmateriales. Un mercado que por naturaleza es único, global, dificilmente tasable por el estado y sin barreras fisicas o naturales que lo frenen. En el entorno de empresas que conectamos por trabajo, veo que cada vez son más las que externalizan toda o parte de la programación web en Argentina o Uruguay, no creo que tarde mucho en pasar algo similar con el diseño gráfico, la documentación, el desarrollo de software genérico o el análisis de redes. En el mundo anglosajón la India y esperemos que pronto Africa, empiezan a beneficiarse de esta demanda. ¿Pero es igual para todos? En realidad, si tomamos como ejemplo Amazon Turk, depende de tu conexión y de tu velocidad de comprensión en inglés. Veamos, para una buena conexión española, con comprensión rápida y cierto entrenamiento como autómata, Amazon Turk te da 0.03 $ por 30 segundos. 60 minutos x 0.03$, significan menos de dos dólares hora, aproximadamente un 1.5/hora Es evidentemente un trabajo a destajo, así que no podemos pensar que sea inmediatamente multiplicable, hay un cierto coeficiente de descansos que es cultural y que los economistas solemos añadir en las ecuaciones de productividad, es decir, el salario esperado, en Europa, donde este coeficiente puede ser más o menos de entre un séptimo y un octavo, para una jornada de ocho horas sería algo menos de diez euros día, 200 euros mes. A esto hay que descontar los costes de conexión, que rondarían si es tarifa plana, 30 euros, vamos que al final, Amazon está pagando por un trabajador a jornada completa unos 170 euros sin contar la amortización del ordenador y otros elementos. ¿Donde queda esto por encima o igual que el salario medio de un trabajo para la misma cualificación? En todo el segundo mundo. En Marruecos por ejemplo, o en Ucrania, donde los salarios de los técnicos especializados no pasan de los 150 euros mes y muchos de ellos tienen conexiones relativamente buenas de ADSL. Ahora veamos cómo se valoran los blogs con Google Adsense. Mi experiencia es que por cada millar de páginas impresas genera 0.20$, eso en un blog normal con cierto número de visitas se convierte en 0.5$/día. Si bien es verdad que el tiempo medio de escribir el contenido diario para un blog varía muchísimo y normalmente no se sabe dónde empieza y dónde acaba la labor de documentación y exploración de un blogger, podríamos especular con que el tiempo medio dedicado a la redacción de posts, en el mejor de los casos es de media hora Eso querría decir que Adsense estaría pagando para un blogger medio a razón de 1$ la hora de trabajo en la creación de soportes publicitarios, eso sí, a diferencia de Amazon Turk esta hora no sería escalable, porque si dedicamos el doble de tiempo a redactar o promocionar nuestro blog, no aumentaría, a corto plazo, los ingresos asociados. ¿Un trabajo más cualificado como la creación de contenidos está peor pagado que otro menos cualificado como el de autómata? Como Bruno Frey demostró hace más de diez años, todo trabajo creativo paga en si mismo a los creadores, es decir, estos perciben una remuneración no monetaria por el hecho de la verlo difundido o expuesto y sentirse reconocidos. Por eso existe la blogsfera, porque los costes para los bloggers son menores que los ingresos -en su mayoría no monetarios- recibidos. ¿Hacia dónde apunta todo ésto?
Por otro lado, impone un nuevo coste de oportunidad para los autores de blogs o trabajos más creativos, porque ahora frente a un riesgo tiene la alternativa de un salario seguro como autómata. El blog y otras formas de trabajo intelectual creativo en la red serían inevitablemente más atractivas para aquellos cuyos mínimos están asegurados y puede compensarles hacerlo sólo a cambio de remuneraciones no monetarias o de una combinación de estas y pequeños ingresos publicitarios. Pero este sólo es el primer paso, pues de momento las tareas de inteligencia requeridas son de muy poca cualificación -distinguir imágenes- pero como pasó con las máquinas industriales, es previsible que cada vez sean requeridos, ahora a nivel global, más elementos creativos, por lo general también más caros, al requerir inversiones previas en formación mayores. Todo esto abre muchas puertas y muchas interrogantes. Pero para mi apunta claramente a que de aquí a diez años, lo que el mercado de trabajo demandará a precios atractivos -y por tanto asumibles también por los trabajadores de los países desarrollados- será creatividad y capacidad de análisis. ¿Se orientan a éso los sistemas educativos de hoy? ¿Podemos hacer algo por que así sea? ¿Se pueden crear complementos desde la red? Porque si esto es así, el salto al mercado global de trabajo intelectual 2.0″ podría dar oportunidades iguales para todos, independientemente de su localización, y ayudar a más de una región a saltarse algunas de las fases más dolorosas del desarrollo. El mercado mundial de teletrabajo
Faz pouco foi apresentado baixo o irónico nome de Amazon Turk -o turco de Amazon- um novo projecto cujos autores promocionaban do seguinte modo:
Basicamente trata-se de fazer tarefas reiterativas de reconhecimento de imagens que são difíceis para as máquinas. Em outra palavra: volta ao modelo industrial no qual o homem complementa à máquina onde a tecnologia não pode ainda desenvolver sistemas automáticos. Ainda que agora o trabalhador não incorpore força física, senão só inteligência, o resultado não é menos alienante, não pede formação, senão adistramiento. Também não está muito melhor pago. Faz nuns dias Alejandro Rivero abria o debate sobre o nível de preços, margens, etc. com o que opera. Mas, realmente está tão mau pago? A dia de hoje há as bases para um mercado global livre dos inmateriales. Um mercado que por natureza é único, global, dificilmente tasable pelo estado e sem barreiras fisicas ou naturais que o freiem. No meio de empresas que conectamos por trabalho, vejo que a cada vez são mais as que externalizan toda ou parte da programación site em Argentina ou Uruguai, não acho que tarde muito em passar algo similar com o desenho gráfico, a documentação, o desenvolvimento de software genérico ou a análise de redes. No mundo anglosajón a Índia e esperemos que cedo Africa, começam a se beneficiar desta demanda. Mas tanto faz para todos? Em realidade, se tomamos como exemplo Amazon Turk, depende de tua conexão e de tua velocidade de entendimento em inglês. Vejamos, para uma boa conexão espanhola, com entendimento rápido e verdadeiro treinamento como autómata, Amazon Turk te dá 0.03 $ por 30 segundos. 60 minutos x 0.03$, significam menos de dois dólares hora, aproximadamente um 1.5/hora É evidentemente um trabalho a destajo, assim que não podemos pensar que seja imediatamente multiplicable, há um verdadeiro coeficiente de descansos que é cultural e que os economistas costumamos acrescentar nas equações de productividad, isto é, o salário esperado, em Europa, onde este coeficiente pode ser mais ou menos dentre um sétimo e um oitavo, para uma jornada de oito horas seria algo menos de dez euros dia, 200 euros mês. A isto há que descontar os custos de conexão, que rondarían se é tarifa plana, 30 euros, vamos que ao final, Amazon está a pagar por um trabalhador a jornada completa uns 170 euros sem contar a amortización do computador e outros elementos. Onde fica isto por em cima ou igual que o salário médio de um trabalho para a mesma cualificación? Em todo o segundo mundo. Em Marrocos por exemplo, ou em Ucrania, onde os salários dos técnicos especializados não passam dos 150 euros mês e muitos deles têm conexões relativamente boas de ADSL. Agora vejamos como se valorizam os blogs com Google Adsense. Minha experiência é que pela cada milhar de páginas impressas gera 0.20$, isso num blog normal com verdadeiro número de visitas se converte em 0.5$/dia. Conquanto é verdade que o tempo médio de escrever o conteúdo diário para um blog varia muitíssimo e normalmente não se sabe onde começa e onde acaba o labor de documentação e exploração de um blogger, poderíamos especular com que o tempo médio dedicado à redacção de posts, no melhor dos casos é em media hora Isso quereria dizer que Adsense estaria a pagar para um blogger médio a razão de 1$ a hora de trabalho na criação de suportes publicitários, isso sim, a diferença de Amazon Turk esta hora não seria escalable, porque se dedicamos o duplo de tempo a redigir ou promocionar nosso blog, não aumentaria, em curto prazo, os rendimentos associados. Um trabalho mais qualificado como a criação de conteúdos está pior pago que outro menos qualificado como o de autómata? Como Bruno Frey demonstrou faz mais de dez anos, todo trabalho criativo paga em se mesmo aos criadores, isto é, estes percebem uma remuneración não monetária pelo facto da o ver difundido ou exposto e se sentir reconhecidos. Por isso existe a blogsfera, porque os custos para os bloggers são menores que os rendimentos -em sua maioria não monetários- recebidos. Para onde aponta todo ésto?
Por outro lado, impõe um novo custo de oportunidade para os autores de blogs ou trabalhos mais criativos, porque agora em frente a um risco tem a alternativa de um salário seguro como autómata. O blog e outras formas de trabalho intelectual criativo na rede seriam inevitavelmente mais atraentes para aqueles cujos mínimos estão assegurados e pode lhes compensar o fazer só a mudança de remuneraciones não monetárias ou de uma combinação destas e pequenos rendimentos publicitários. Mas este só é o primeiro passo, pois por enquanto as tarefas de inteligência requeridas são de muito pouca cualificación -distinguir imagens- mas como passou com as máquinas industriais, é previsível que a cada vez sejam requeridos, agora a nível global, mais elementos criativos, pelo geral também mais caros, ao requerer investimentos prévios em formação maiores. Tudo isto abre muitas portas e muitas interrogantes. Mas para meu aponta claramente a que de aqui a dez anos, o que o mercado de trabalho demandará a preços atraentes -e por tanto asumibles também pelos trabalhadores dos países desenvolvidos- será criatividade e capacidade de análise. Orientam-se a éso os sistemas educativos de hoje? Podemos fazer algo por que assim seja? Podem-se criar complementos desde a rede? Porque se isto é assim, o salto ao mercado global de trabalho intelectual 2.0″ poderia dar oportunidades iguais para todos, independentemente de sua localização, e ajudar a mais de uma região a se saltar algumas das fases mais dolorosas do desenvolvimento. O mercado mundial de teletrabajo
Hai pouco foi presentado baixo o irónico nome de Amazon Turk -o turco de Amazon- un novo proxecto cuxos autores promocionaban do seguinte modo:
Basicamente trátase de facer tarefas reiterativas de recoñecemento de imaxes que son difíciles para as máquinas. Noutra palabra: volta ao modelo industrial no cal o home complementa á máquina onde a tecnoloxía non pode aínda desenvolver sistemas automáticos. Aínda que agora o traballador non incorpore forza física, senón só intelixencia, o resultado non é menos alienante, non pide formación, senón adistramiento. Tampouco está moito mellor pago. Fai uns días Alejandro Rivero abría o debate sobre o nivel de prezos, marxes, etc. co que opera. Pero, realmente está tan mal pago? A día de hoxe hai as bases para un mercado global libre dos inmateriales. Un mercado que por natureza é único, global, dificilmente tasable polo estado e sen barreiras fisicas ou naturais que o freen. Na contorna de empresas que conectamos por traballo, vexo que cada vez son máis as que externalizan toda ou parte da programación web en Arxentina ou Uruguay, non creo que tarde moito en pasar algo similar co deseño gráfico, a documentación, o desenvolvemento de software genérico ou a análise de redes. No mundo anglosajón a India e esperemos que pronto Africa, empezan a beneficiarse desta demanda. Pero é igual para todos? En realidade, si tomamos como exemplo Amazon Turk, depende da túa conexión e da túa velocidade de comprensión en inglés. Vexamos, para unha boa conexión española, con comprensión rápida e certo adestramento como autómata, Amazon Turk dáche 0.03 $ por 30 segundos. 60 minutos x 0.03$, significan menos de dous dólares hora, aproximadamente un 1.5/hora É evidentemente un traballo arreo, así que non podemos pensar que sexa inmediatamente multiplicable, hai un certo coeficiente de descansos que é cultural e que os economistas adoitamos engadir nas ecuaciones de productividad, é dicir, o salario esperado, en Europa, onde este coeficiente pode ser máis ou menos de entre un sétimo e un oitavo, para unha xornada de oito horas sería algo menos de dez euros día, 200 euros mes. A isto hai que descontar os custos de conexión, que roldarían si é tarifa plana, 30 euros, imos que ao final, Amazon está pagando por un traballador a xornada completa uns 170 euros sen contar a amortización do ordenador e outros elementos. Onde queda isto por encima ou igual que o salario medio dun traballo para a mesma cualificación? En todo o segundo mundo. En Marruecos por exemplo, ou en Ucrania, onde os salarios dos técnicos especializados non pasan dos 150 euros mes e moitos deles teñen conexións relativamente boas de ADSL. Agora vexamos como se valoran os blogs con Google Adsense. A miña experiencia é que por cada milleiro de páxinas impresas xera 0.20$, iso nun blog normal con certo número de visitas convértese en 0.5$/día. Aínda que é verdade que o tempo medio de escribir o contido diario para un blog varía muchísimo e normalmente non se sabe onde empeza e onde acaba o labor de documentación e exploración dun blogger, poderiamos especular con que o tempo medio dedicado á redacción de posts, no mellor dos casos é de media hora Iso querería dicir que Adsense estaría pagando para un blogger medio a razón de 1$ a hora de traballo na creación de soportes publicitarios, iso si, a diferenza de Amazon Turk esta hora non sería escalable, porque si dedicamos o dobre de tempo a redactar ou promocionar o noso blog, non aumentaría, a curto prazo, os ingresos asociados. Un traballo máis cualificado como a creación de contidos está peor pago que outro menos cualificado como o de autómata? Como Bruno Frey demostrou fai máis de dez anos, todo traballo creativo paga en si mesmo aos creadores, é dicir, estes perciben unha remuneración non monetaria polo feito da velo difundido ou exposto e sentirse recoñecidos. Por iso existe a blogsfera, porque os custos para os bloggers son menores que os ingresos -na súa maioría non monetarios- recibidos. Cara a onde apunta todo ésto?
Doutra banda, impón un novo custo de oportunidade para os autores de blogs ou traballos máis creativos, porque agora fronte a un risco ten a alternativa dun salario seguro como autómata. O blog e outras formas de traballo intelectual creativo na rede serían inevitablemente máis atractivas para aqueles cuxos mínimos están asegurados e pode compensarlles facelo só a cambio de remuneraciones non monetarias ou dunha combinación destas e pequenos ingresos publicitarios. Pero este só é o primeiro paso, pois de momento as tarefas de intelixencia requiridas son de moi pouca cualificación -distinguir imaxes- pero como pasou coas máquinas industriais, é previsible que cada vez sexan requiridos, agora a nivel global, máis elementos creativos, polo xeral tamén máis caros, ao requirir investimentos previos en formación maiores. Todo isto abre moitas portas e moitas interrogantes. Pero para o meu apunta claramente a que de aquí a dez anos, o que o mercado de traballo demandará a prezos atractivos -e xa que logo asumibles tamén polos traballadores dos países desenvolvidos- será creatividade e capacidade de análise. Oriéntanse a éso os sistemas educativos de hoxe? Podemos facer algo por que así sexa? Pódense crear complementos desde a rede? Porque si isto é así, o salto ao mercado global de traballo intelectual 2.0″ podería dar oportunidades iguais para todos, independientemente da súa localización, e axudar a máis dunha rexión a saltarse algunhas das fases máis dolorosas do desenvolvemento. O mercado mundial de teletrabajo
Fa poc va ser presentat sota l'irònic nom de Amazon Turk -el turc de Amazon- un nou projecte els autors del qual promocionaven de la següent manera:
Bàsicament es tracta de fer tasques reiterativas de reconeixement d'imatges que són difícils per a les màquines. En una altra paraula: volta al model industrial en el qual l'home complementa a la màquina on la tecnologia no pot encara desenvolupar sistemes automàtics. Encara que ara el treballador no incorpori força física, sinó només intel·ligència, el resultat no és menys alienante, no demana formació, sinó adistramiento. Tampoc està molt millor pagat. Fa uns dies Alejandro Rivero obria el debat sobre el nivell de preus, marges, etc. amb el qual opera. Però, realment està tan mal pagat? A dia d'avui hi ha les bases per a un mercat global lliure dels inmateriales. Un mercat que per naturalesa és únic, global, dificilmente tasable per l'estat i sense barreres fisicas o naturals que ho frenin. En l'entorn d'empreses que connectem per treball, veig que cada vegada són més les quals externalizan tota o part de la programació web a Argentina o Uruguai, no crec que tard molt a passar alguna cosa similar amb el disseny gràfic, la documentació, el desenvolupament de programari genèric o l'anàlisi de xarxes. En el món anglosaxó l'Índia i esperem que aviat Africa, comencen a beneficiar-se d'aquesta demanda. Però és igual per a tots? En realitat, si prenem com exemple Amazon Turk, depèn de la teva connexió i de la teva velocitat de comprensió en anglès. Vegem, per a una bona connexió espanyola, amb comprensió ràpida i cert entrenament com autòmat, Amazon Turk et dóna 0.03 $ per 30 segons. 60 minuts x 0.03$, signifiquen menys de dos dòlars hora, aproximadament un 1.5/hora És evidentment un treball a destajo, així que no podem pensar que sigui immediatament multiplicable, hi ha un cert coeficiente de descansos que és cultural i que els economistes solem afegir en les ecuaciones de productivitat, és a dir, el salari esperat, a Europa, on aquest coeficiente pot ser més o menys d'entre un setè i un vuitè, per a una jornada de vuit hores seria alguna cosa menys de deu euros dia, 200 euros mes. A això cal descomptar els costos de connexió, que rondarien si és tarifa plana, 30 euros, anem que al final, Amazon està pagant per un treballador a jornada completa uns 170 euros sense explicar l'amortització de l'ordinador i altres elements. On queda això per damunt o igual que el salari mig d'un treball per a la mateixa qualificació? En tot el segon món. Al Marroc per exemple, o a Ucraïna, on els salaris dels tècnics especialitzats no passen dels 150 euros mes i molts d'ells tenen connexions relativament bones de ADSL. Ara vegem com es valoren els blogs amb Google Adsense. La meva experiència és que per cada miler de pàgines impreses genera 0.20$, això en un blog normal amb cert nombre de visites es converteix en 0.5$/dia. Si bé és veritat que el temps mig d'escriure el contingut diari per a un blog varia moltíssim i normalment no se sap on comença i on acaba la labor de documentació i exploració d'un blogger, podríem especular amb que el temps mig dedicat a la redacció de posts, en el millor dels casos és de mitja hora Això voldria dir que Adsense estaria pagant per a un blogger mig a raó de 1$ l'hora de treball en la creació de suportis publicitaris, això sí, a diferència de Amazon Turk aquesta hora no seria escalable, perquè si dediquem el doble de temps a redactar o promocionar el nostre blog, no augmentaria, a curt termini, els ingressos associats. Un treball més qualificat com la creació de continguts està pitjor pagat que un altre menys qualificat com el d'autòmat? Com Bruno Frey va demostrar fa més de deu anys, tot treball creatiu paga en si mateix als creadors, és a dir, aquests perceben una remuneració no monetària pel fet de la veure-ho difós o exposat i sentir-se reconeguts. Per això existeix la blogsfera, perquè els costos per als bloggers són menors que els ingressos -en la seva majoria no monetaris- rebuts. Cap a on apunta tot ésto?
D'altra banda, imposa un nou cost d'oportunitat per als autors de blogs o treballs més creatius, perquè ara enfront d'un risc té l'alternativa d'un salari segur com autòmat. El blog i altres formes de treball intel·lectual creatiu en la xarxa serien inevitablemente més atractives per a aquells que els seus mínims estan assegurats i pot compensar-los fer-ho només a canvi de remuneracions no monetàries o d'una combinació d'aquestes i petits ingressos publicitaris. Però aquest només és el primer pas, doncs de moment les tasques d'intel·ligència requerides són de molt poca qualificació -distingir imatges- però com va passar amb les màquines industrials, és previsible que cada vegada siguin requerits, ara a nivell global, més elements creatius, pel general també més cars, al requerir inversions prèvies en formació majors. Tot això obre moltes portes i moltes interrogants. Però per al meu apunta clarament al fet que d'aquí a deu anys, el que el mercat de treball demandarà a preus atractius -i per tant assumibles també pels treballadors dels països desenvolupats- serà creativitat i capacitat d'anàlisi. S'orienten a éso els sistemes educatius d'avui? Podem fer alguna cosa per que així sigui? Es poden crear complements des de la xarxa? Perquè si això és així, el salt a el mercat global de treball intel·lectual 2.0″ podria donar oportunitats iguals per a tots, independentment de la seva localització, i ajudar a més d'una regió a saltar-se algunes de les fases més doloroses del desenvolupament. El mercat mundial de teletrabajo
Hace poco fue presentado bajo el irónico nombre de Amazon Turk -el turco de Amazon- un nuevo proyecto cuyos autores promocionaban del siguiente modo:
Básicamente se trata de hacer tareas reiterativas de reconocimiento de imágenes que son difíciles para las máquinas. En otra palabra: vuelta al modelo industrial en el cual el hombre complementa a la máquina donde la tecnología no puede todavía desarrollar sistemas automáticos. Aunque ahora el trabajador no incorpore fuerza física, sino sólo inteligencia, el resultado no es menos alienante, no pide formación, sino adistramiento. Tampoco está mucho mejor pagado. Hace unos días Alejandro Rivero abría el debate sobre el nivel de precios, márgenes, etc. con el que opera. Pero, ¿realmente está tan mal pagado? A día de hoy hay las bases para un mercado global libre de los inmateriales. Un mercado que por naturaleza es único, global, dificilmente tasable por el estado y sin barreras fisicas o naturales que lo frenen. En el entorno de empresas que conectamos por trabajo, veo que cada vez son más las que externalizan toda o parte de la programación web en Argentina o Uruguay, no creo que tarde mucho en pasar algo similar con el diseño gráfico, la documentación, el desarrollo de software genérico o el análisis de redes. En el mundo anglosajón la India y esperemos que pronto Africa, empiezan a beneficiarse de esta demanda. ¿Pero es igual para todos? En realidad, si tomamos como ejemplo Amazon Turk, depende de tu conexión y de tu velocidad de comprensión en inglés. Veamos, para una buena conexión española, con comprensión rápida y cierto entrenamiento como autómata, Amazon Turk te da 0.03 $ por 30 segundos. 60 minutos x 0.03$, significan menos de dos dólares hora, aproximadamente un 1.5/hora Es evidentemente un trabajo a destajo, así que no podemos pensar que sea inmediatamente multiplicable, hay un cierto coeficiente de descansos que es cultural y que los economistas solemos añadir en las ecuaciones de productividad, es decir, el salario esperado, en Europa, donde este coeficiente puede ser más o menos de entre un séptimo y un octavo, para una jornada de ocho horas sería algo menos de diez euros día, 200 euros mes. A esto hay que descontar los costes de conexión, que rondarían si es tarifa plana, 30 euros, vamos que al final, Amazon está pagando por un trabajador a jornada completa unos 170 euros sin contar la amortización del ordenador y otros elementos. ¿Donde queda esto por encima o igual que el salario medio de un trabajo para la misma cualificación? En todo el segundo mundo. En Marruecos por ejemplo, o en Ucrania, donde los salarios de los técnicos especializados no pasan de los 150 euros mes y muchos de ellos tienen conexiones relativamente buenas de ADSL. Ahora veamos cómo se valoran los blogs con Google Adsense. Mi experiencia es que por cada millar de páginas impresas genera 0.20$, eso en un blog normal con cierto número de visitas se convierte en 0.5$/día. Si bien es verdad que el tiempo medio de escribir el contenido diario para un blog varía muchísimo y normalmente no se sabe dónde empieza y dónde acaba la labor de documentación y exploración de un blogger, podríamos especular con que el tiempo medio dedicado a la redacción de posts, en el mejor de los casos es de media hora Eso querría decir que Adsense estaría pagando para un blogger medio a razón de 1$ la hora de trabajo en la creación de soportes publicitarios, eso sí, a diferencia de Amazon Turk esta hora no sería escalable, porque si dedicamos el doble de tiempo a redactar o promocionar nuestro blog, no aumentaría, a corto plazo, los ingresos asociados. ¿Un trabajo más cualificado como la creación de contenidos está peor pagado que otro menos cualificado como el de autómata? Como Bruno Frey demostró hace más de diez años, todo trabajo creativo paga en si mismo a los creadores, es decir, estos perciben una remuneración no monetaria por el hecho de la verlo difundido o expuesto y sentirse reconocidos. Por eso existe la blogsfera, porque los costes para los bloggers son menores que los ingresos -en su mayoría no monetarios- recibidos. ¿Hacia dónde apunta todo ésto?
Por otro lado, impone un nuevo coste de oportunidad para los autores de blogs o trabajos más creativos, porque ahora frente a un riesgo tiene la alternativa de un salario seguro como autómata. El blog y otras formas de trabajo intelectual creativo en la red serían inevitablemente más atractivas para aquellos cuyos mínimos están asegurados y puede compensarles hacerlo sólo a cambio de remuneraciones no monetarias o de una combinación de estas y pequeños ingresos publicitarios. Pero este sólo es el primer paso, pues de momento las tareas de inteligencia requeridas son de muy poca cualificación -distinguir imágenes- pero como pasó con las máquinas industriales, es previsible que cada vez sean requeridos, ahora a nivel global, más elementos creativos, por lo general también más caros, al requerir inversiones previas en formación mayores. Todo esto abre muchas puertas y muchas interrogantes. Pero para mi apunta claramente a que de aquí a diez años, lo que el mercado de trabajo demandará a precios atractivos -y por tanto asumibles también por los trabajadores de los países desarrollados- será creatividad y capacidad de análisis. ¿Se orientan a éso los sistemas educativos de hoy? ¿Podemos hacer algo por que así sea? ¿Se pueden crear complementos desde la red? Porque si esto es así, el salto al mercado global de trabajo intelectual 2.0″ podría dar oportunidades iguales para todos, independientemente de su localización, y ayudar a más de una región a saltarse algunas de las fases más dolorosas del desarrollo. Guardado por David de Ugarte en Destacados a las 5:32 pm
Si crees que puedes aportar algo interesante deja un comentario...Debes estar logueado con tu OpenID para postear. Tout ce qui n'est point nouveau dans un temps d'innovation est pernicieux ~ Saint Just « Los bloggers y la revuelta « Portada » Crisis energética y falacia ricardiana »
Salvo indicación o advertencia en contrario, el autor de todas las entradas de este blog hace devolución expresa de ellas al Dominio Público
|
|