« La muerte de la lectura profunda y el choque de teologías « Portada » Clonacion de pasaportes RFID en los medios »
Martes, 5 de Agosto de 2008Del kibbutz a la wikipediaVersiones Latoc
Pero mi favorito es Asesinato en el kibbutz subtitulado Un caso comunitario. Kibbutz en hebreo significa comunidad y realmente un kibbutz es una comunidad, una red distribuida que sólo se centraliza en sus procesos de toma de decisión, cuando se convierte en una democracia asamblearia tan radical como lejana de toda lógica pluriárquica. Todo tiene su historia. Los relatos de los primeros pioneros, ya sean los de Degania, el primer kibutz, o los de Hashomer Hatzair, la juventud sionista, llegados unos años más tarde; son irremediablemente épicos y conmovedores. La idea era sencilla, encontrar un lugar en el mundo para los judíos donde se desarrollaran como campesinos y trabajadores (en vez de como comerciantes) y organizados económicamente de manera cooperativa de modo que no existieran explotados ni explotadores. Lo que encontraron al llegar fueron tierras yermas y un país escasísimamente poblado, que no contaba con las mínimas infraestructuras para el desarrollo. Su economía fué, en realidad una economía de la escasez más terrible. Escasez a la que enfrentaron a base de idealismo, disciplina y una tremenda voluntad de sacrificio individual en pos del proyecto y la comunidad. En una economía de supervivencia, cualquier pequeño error, cualquier pequeño coste extra, puede tener consecuencias terribles para cada uno y su entorno. Estás en la línea misma y es terriblemente fácil cruzarla y que una decisión acabe en hambruna. Las ideas de Agust Bebel sobre la vida cotidiana en el socialismo parecían demostrar una mayor productividad y por tanto aumentar las posibilidades de supervivencia: guarderías, comedores, zonas comunes sustituyeron rápidamente a las cocinas individuales, la responsabilidad paternal y la intimidad. Los kibutzim se acostumbraron a reducir el ámbito de decisión de cada uno al mínimo, a someter todo a la asamblea porque todo, o casi todo, tendría consencuencias sobre los demás. Entre las tradiciones socialistas de las que venían y la cotidianidad de la supervivencia, la cultura del kibutz se convirtió en el más acabado totalitarismo democrático que había existido nunca. Todo era decidido por todos, nadie decidía casi nada por uno mismo Sobrevivieron. Pero como pasa tantas veces, la cultura permaneció más allá de las necesidades económicas que le habían dado sentido. El kibbutz se convirtió en un generador de escasez. ¿Por qué decidir en asamblea qué ha de estudiar cada cual? ¿Por qué comer siempre juntos? ¿Por qué los padres no van a cuidar a sus hijos en su tiempo libre o incluso llevarlos consigo al trabajo? Las defecciones se multiplican y por primera vez el número de kibutz decrece. Las mismas asambleas ya son presencialmente minoritarias. Aunque es obligatorio asistir, muchos kibutzim las siguen a través de un circuito cerrado de televisión desde sus cuartos. Es en este marco en el que se desarrolla Asesinato en el kibutz. ¿Qué tiene que ver con nuestro debate, hace dos años, sobre la Wikipedia? Todo. Desde el choque cultural y la incomprensión que genera llegar a marcos donde operan o pueden operar lógicas de abundancia, pasando por la generación artificial de escasez y culminando en las oligarquías participativas. La novela negra habla de crisis reales del mundo real y del virtual, muchas veces antes de que sean conocidas y socialmente conscientes. Del kibbutz a la wikipedia
Mas meu favorito é Assassinato no kibbutz subtitulado Um caso comunitário. Kibbutz em hebreu significa comunidade e realmente um kibbutz é uma comunidade, uma rede distribuída que só se centraliza em seus processos de tomada de decisão, quando se converte numa democracia asamblearia tão radical como longínqua de toda lógica pluriárquica. Tudo tem sua história. Os relatos dos primeiros pioneiros, já sejam os de Degania, o primeiro kibutz, ou os de Hashomer Hatzair, a juventude sionista, chegados nuns anos mais tarde; são irremediavelmente épicos e conmovedores. A ideia era singela, encontrar um lugar no mundo para os judeus onde se desenvolvessem como camponeses e trabalhadores (em vez de como comerciantes) e organizados economicamente de maneira cooperativa de maneira que não existissem explodidos nem explotadores. O que encontraram ao chegar foram terras ermas e um país escasísimamente povoado, que não contava com as mínimas infra-estruturas para o desenvolvimento. Sua economia fué, em realidade uma economia da escassez mais terrível. Escassez à que enfrentaram a base de idealismo, disciplina e uma tremenda vontade de sacrifício individual em pos do projecto e a comunidade. Numa economia de sobrevivência, qualquer pequeno erro, qualquer pequeno custo extra, pode ter consequências terríveis para a cada um e seu meio. Estás na linha mesma e é terrivelmente fácil cruzá-la e que uma decisão acabe em fome. As ideias de Agust Bebel sobre a vida quotidiana no socialismo pareciam demonstrar uma maior productividad e por tanto aumentar as possibilidades de sobrevivência: guarderías, comedores, zonas comuns substituíram rapidamente às cocinas individuais, a responsabilidade paternal e a intimidai. Os kibutzim acostumaram-se a reduzir o âmbito de decisão da cada um ao mínimo, a submeter todo à assembleia porque tudo, ou quase tudo, teria consencuencias sobre os demais. Entre as tradições socialistas das que vinham e a cotidianidad da sobrevivência, a cultura do kibutz se converteu no mais acabado totalitarismo democrático que tinha existido nunca. Todo era decidido por todos, ninguém decidia quase nada por um mesmo Sobreviveram. Mas como passa tantas vezes, a cultura permaneceu para além das necessidades económicas que lhe tinham dado sentido. O kibbutz converteu-se num gerador de escassez. Por que decidir em assembleia que tem de estudar a cada qual? Por que comer sempre juntos? Por que os pais não vão cuidar a seus filhos em seu tempo livre ou inclusive os levar consigo ao trabalho? As defecciones multiplicam-se e pela primeira vez o número de kibutz decrece. As mesmas assembleias já são presencialmente minoritárias. Ainda que é obrigatório assistir, muitos kibutzim seguem-nas através de um circuito fechado de televisão desde seus quartos. É neste marco no que se desenvolve Assassinato no kibutz. Que tem que ver com nosso debate, faz dois anos, sobre a Wikipedia? Tudo. Desde o choque cultural e a incomprensión que gera chegar a marcos onde operam ou podem operar lógicas de abundância, passando pela geração artificial de escassez e culminando nas oligarquías participativas. A novela negra fala de crises reais do mundo real e do virtual, muitas vezes dantes de que sejam conhecidas e socialmente conscientes. Do kibbutz à wikipedia
Pero o meu favorito é Asasinato no kibbutz subtitulado Un caso comunitario. Kibbutz en hebreo significa comunidade e realmente un kibbutz é unha comunidade, unha rede distribuída que só se centraliza nos seus procesos de toma de decisión, cando se converte nunha democracia asemblearia tan radical como afastada de toda lóxica pluriárquica. Todo ten a súa historia. Os relatos dos primeiros pioneros, xa sexan os de Degania, o primeiro kibutz, ou os de Hashomer Hatzair, a mocidade sionista, chegados uns anos máis tarde; son irremediablemente épicos e conmovedores. A idea era sinxela, atopar un lugar no mundo para os xudeus onde se desenvolvesen como campesiños e traballadores (no canto de como comerciantes) e organizados económicamente de xeito cooperativa de modo que non existisen explotados nin explotadores. O que atoparon ao chegar foron terras yermas e un país escasísimamente poboado, que non contaba coas mínimas infraestructuras para o desenvolvemento. A súa economía fué, en realidade unha economía da escaseza máis terrible. Escaseza á que enfrontaron a base de idealismo, disciplina e unha tremenda vontade de sacrificio individual en pos do proxecto e a comunidade. Nunha economía de supervivencia, calquera pequeno erro, calquera pequeno custo extra, pode ter consecuencias terribles para cada un e a súa contorna. Estás na liña mesma e é terriblemente fácil cruzala e que unha decisión acabe en hambruna. As ideas de Agust Bebel sobre a vida cotiá no socialismo parecían demostrar unha maior productividad e xa que logo aumentar as posibilidades de supervivencia: guarderías, comedores, zonas comúns substituíron rápidamente ás cociñas individuais, a responsabilidade paternal e a intimidade. Os kibutzim afixéronse a reducir o ámbito de decisión de cada un ao mínimo, a someter todo á asemblea porque todo, ou case todo, tería consencuencias sobre os demais. Entre as tradicións socialistas das que viñan e a cotidianidad da supervivencia, a cultura do kibutz converteuse no máis acabado totalitarismo democrático que existira nunca. Todo era decidido por todos, ninguén decidía case nada por un mesmo Sobreviviron. Pero como pasa tantas veces, a cultura permaneceu máis aló das necesidades económicas que lle deron sentido. O kibbutz converteuse nun xerador de escaseza. Por que decidir en asemblea que ha de estudar cada cal? Por que comer sempre xuntos? Por que os pais non van coidar aos seus fillos no seu tempo libre ou ata levalos consigo ao traballo? As defecciones multiplícanse e por primeira vez o número de kibutz decrece. As mesmas asembleas xa son presencialmente minoritarias. Aínda que é obligatorio asistir, moitos kibutzim séguenas a través dun circuíto pechado de televisión desde os seus cuartos. É neste marco no que se desenvolve Asasinato no kibutz. Que ten que ver co noso debate, fai dous anos, sobre a Wikipedia? Todo. Desde o choque cultural e a incomprensión que xera chegar a marcos onde operan ou poden operar lóxicas de abundancia, pasando pola xeración artificial de escaseza e culminando nas oligarquías participativas. A novela negra fala de crises reais do mundo real e do virtual, moitas veces antes de que sexan coñecidas e socialmente conscientes. Do kibbutz á wikipedia
Mas lo mieu favorit es Assassinat en lo kibbutz subtitulado Un cas comunitari. Kibbutz En ebrèu significa comunitat e vertadièrament un kibbutz es una comunitat, una ret distribuida que sonque se centraliza en los sieus procèsses de pren de decision, quand se convertís en una democracia asamblearia tan radicala coma alunhada de tota logica pluriárquica. Tot a la siá istòria. Los relats dels primièrs pionièrs, siatz ja los de Degania, lo primièr kibutz, o los de Hashomer Hatzair, la joenessa sionista, arribats unes ans mai serada; son irremediablemente epics e conmovedores. L'idèa èra simpla, trobar un luòc dins lo mond pels josius a on se desvolopèsson coma de camparòus e trabalhadors (alloc de coma de comerçants) e organizats economicament de manièra cooperativa de manièra qu'existiguèsson pas espetats ni explotadores. Çò Que trobèron a l'arribar foguèt de tèrras yermas e un país escasísimamente poblat, que comptava pas amb las minimas infrastructuras pel desvolopament. La siá economia fué, en realitat una economia de la escasez mai terribla. Escasez Que li afrontèron a el a basa de idealismo, disciplina e una tremenda volontat de sacrifici individual en pos del projècte e la comunitat. En una economia de subrevivença, quin pichon error que siá, quin pichon còst que siá extra, pòt aver de consequéncias terriblas per cadun e lo sieu entorn. Ès dins la linha meteissa e es terriblemente facila la crosar e qu'una decision acabatz en fam. Las idèas de Agust Bebel sobre la vida quotidiana en lo socialisme semblavan demostrar una màger productivitat e per tant aumentar las possibilitats de subrevivença: d'escòlas mairaus, de minjadors, de zònas comunas substituiguèron rapidament a las cosinas individualas, la responsabilitat paternal e l'intimitat. Los kibutzim s'acostumèron a redusir lo contorn de decision de cadun al minim, a sometre tot a l'assemblada pr'amor que tot, o gaireben tot, auriá consencuencias envolopa los autres. Entre las tradicions socialistas que ne venián e la cotidianidad de la subrevivença, la cultura del kibutz se convertiguèt en lo mai acabat totalitarisme democratic qu'aviá jamai existit. Tot èra decidit per totes, degun decidissiá gaireben brica per òm meteis Subrevisquèron. Mas coma passa de tantes còps, la cultura demorèt mai ailà dels besonhs economics que li avián donat de sens. Lo kibbutz se convertiguèt en un generador de escasez. Perqué decidir en assemblada quina a d'estudiar cadun? Perqué manjar totjorn amassa? Perqué los paires van pas sonhar als sieus filhs en lo sieu temps liure o los portar quitament atenhi al trabalh? Las defecciones se multiplican e pel primièr còp lo nombre de kibutz decrece. Las meteissas assembladas son ja presencialmente minoritàrias. E mai se es obligatòri assistir, fòrça kibutzim las seguisson a travèrs d'un circuit barrat de television dempuèi las siás cambras. Es en aqueste marc que se desvolòpa en el Assassinat en lo kibutz. Qué li cal veire amb lo nòstre debat, fa dos ans, sobratz la Wikipedia? Tot. Dempuèi la laspanada culturala e la incomprensión que genèra arribar a de marcs a on opèran o pòdon operar logicas de abundancia, en passant per la generacion artificiala de escasez e en culminant en las oligarquías participativas. Lo roman negre parlar de crisis realas del mond real e del virtual, fòrça còps abans de que sián conegudas e socialament conscientas. Del kibbutz a la wikipedia
Però el meu favorit és Assassinat en el kibbutz subtitulado Un cas comunitari. Kibbutz en hebreu significa comunitat i realment un kibbutz és una comunitat, una xarxa distribuïda que només se centralitza en els seus processos de pren de decisió, quan es converteix en una democràcia asamblearia tan radical com llunyana de tota lògica pluriárquica. Tot té la seva història. Els relats dels primers pioners, ja siguin els de Degania, el primer kibutz, o els de Hashomer Hatzair, la joventut sionista, arribats uns anys més tarda; són irremeiablement épicos i commovedors. La idea era senzilla, trobar un lloc en el món per als jueus on es desenvolupessin com camperols i treballadors (en comptes de com comerciants) i organitzats econòmicament de manera cooperativa de manera que no existissin explotats ni explotadores. El que van trobar a l'arribar van ser terres yermas i un país escasísimamente poblat, que no explicava amb les mínimes infraestructures per al desenvolupament. La seva economia fué, en realitat una economia de l'escassesa més terrible. Escassesa a la qual van enfrontar a força de idealismo, disciplina i una tremenda voluntat de sacrifici individual darrere del projecte i la comunitat. En una economia de supervivència, qualsevol petit error, qualsevol petit cost extra, pot tenir conseqüències terribles per a cadascun i el seu entorn. Estàs en la línia mateixa i és terriblemente fàcil creuar-la i que una decisió acabi en fam. Les idees de Agust Bebel sobre la vida quotidiana en el socialisme semblaven demostrar una major productivitat i per tant augmentar les possibilitats de supervivència: guarderies, menjadors, zones comunes van substituir ràpidament a les cuines individuals, la responsabilitat paternal i la intimitat. Els kibutzim es van acostumar a reduir l'àmbit de decisió de cadascun al mínim, a sotmetre tot a l'assemblea perquè tot, o gairebé tot, tindria consencuencias sobre els altres. Entre les tradicions socialistes de les quals venien i la cotidianidad de la supervivència, la cultura del kibutz es va convertir en el més acabat totalitarismo democràtic que havia existit mai. Tot era decidit per tots, ningú decidia gairebé gens per un mateix Van sobreviure. Però com passa tantes vegades, la cultura va romandre més enllà de les necessitats econòmiques que li havien donat sentit. El kibbutz es va convertir en un generador d'escassesa. Per què decidir en assemblea quina ha d'estudiar cadascú? Per què menjar sempre junts? Per què els pares no van a cuidar als seus fills en el seu temps lliure o fins i tot portar-los amb si al treball? Les defecciones es multipliquen i per primera vegada el nombre de kibutz decrece. Les mateixes assemblees ja són presencialmente minoritàries. Encara que és obligatori assistir, molts kibutzim les segueixen a través d'un circuit tancat de televisió des de les seves cambres. És en aquest marc en el qual es desenvolupa Assassinat en el kibutz. Què ha de veure amb el nostre debat, fa dos anys, sobre la Wikipedia? Tot. Des del xoc cultural i la incomprensió que genera arribar a marcs on operen o poden operar lògiques d'abundància, passant per la generació artificial d'escassesa i culminant en les oligarquías participativas. La novel·la negra parla de crisis reals del món real i del virtual, moltes vegades abans que siguin conegudes i socialment conscients. Del kibbutz a la wikipedia
Pero mi favorito es Asesinato en el kibbutz subtitulado Un caso comunitario. Kibbutz en hebreo significa comunidad y realmente un kibbutz es una comunidad, una red distribuida que sólo se centraliza en sus procesos de toma de decisión, cuando se convierte en una democracia asamblearia tan radical como lejana de toda lógica pluriárquica. Todo tiene su historia. Los relatos de los primeros pioneros, ya sean los de Degania, el primer kibutz, o los de Hashomer Hatzair, la juventud sionista, llegados unos años más tarde; son irremediablemente épicos y conmovedores. La idea era sencilla, encontrar un lugar en el mundo para los judíos donde se desarrollaran como campesinos y trabajadores (en vez de como comerciantes) y organizados económicamente de manera cooperativa de modo que no existieran explotados ni explotadores. Lo que encontraron al llegar fueron tierras yermas y un país escasísimamente poblado, que no contaba con las mínimas infraestructuras para el desarrollo. Su economía fué, en realidad una economía de la escasez más terrible. Escasez a la que enfrentaron a base de idealismo, disciplina y una tremenda voluntad de sacrificio individual en pos del proyecto y la comunidad. En una economía de supervivencia, cualquier pequeño error, cualquier pequeño coste extra, puede tener consecuencias terribles para cada uno y su entorno. Estás en la línea misma y es terriblemente fácil cruzarla y que una decisión acabe en hambruna. Las ideas de Agust Bebel sobre la vida cotidiana en el socialismo parecían demostrar una mayor productividad y por tanto aumentar las posibilidades de supervivencia: guarderías, comedores, zonas comunes sustituyeron rápidamente a las cocinas individuales, la responsabilidad paternal y la intimidad. Los kibutzim se acostumbraron a reducir el ámbito de decisión de cada uno al mínimo, a someter todo a la asamblea porque todo, o casi todo, tendría consencuencias sobre los demás. Entre las tradiciones socialistas de las que venían y la cotidianidad de la supervivencia, la cultura del kibutz se convirtió en el más acabado totalitarismo democrático que había existido nunca. Todo era decidido por todos, nadie decidía casi nada por uno mismo Sobrevivieron. Pero como pasa tantas veces, la cultura permaneció más allá de las necesidades económicas que le habían dado sentido. El kibbutz se convirtió en un generador de escasez. ¿Por qué decidir en asamblea qué ha de estudiar cada cual? ¿Por qué comer siempre juntos? ¿Por qué los padres no van a cuidar a sus hijos en su tiempo libre o incluso llevarlos consigo al trabajo? Las defecciones se multiplican y por primera vez el número de kibutz decrece. Las mismas asambleas ya son presencialmente minoritarias. Aunque es obligatorio asistir, muchos kibutzim las siguen a través de un circuito cerrado de televisión desde sus cuartos. Es en este marco en el que se desarrolla Asesinato en el kibutz. ¿Qué tiene que ver con nuestro debate, hace dos años, sobre la Wikipedia? Todo. Desde el choque cultural y la incomprensión que genera llegar a marcos donde operan o pueden operar lógicas de abundancia, pasando por la generación artificial de escasez y culminando en las oligarquías participativas. La novela negra habla de crisis reales del mundo real y del virtual, muchas veces antes de que sean conocidas y socialmente conscientes. Guardado por David de Ugarte en su moleskine a las 11:06 am
Tout ce qui n'est point nouveau dans un temps d'innovation est pernicieux ~ Saint Just « La muerte de la lectura profunda y el choque de teologías « Portada » Clonacion de pasaportes RFID en los medios »
Salvo indicación o advertencia en contrario, el autor de todas las entradas de este blog hace devolución expresa de ellas al Dominio Público
|
|