« Max Barry y la Devolución « Portada » El año del biofuel »
Martes, 13 de Diciembre de 2005Cory Doctorow: el futuro imaginado desde la blogsfera de los guaysVersiones Latoc
Si tienes un rank vital -whoffie- cero, si no estás en las listas de más influyentes, si tu puesto en Technorati no es menor de un millar, te conviertes en una no-persona Así es como tocas fondo. Eso lo dice el héroe. Un héroe que no cuestiona el sistema. Lo disfruta y lo justifica porque en su día sirvió para tirar - como Google- a la vieja oligarquía y sustituirla por una adhocracia que se parece terriblemente por su lado a la élite blogsférica:
Pero ¿cómo es esta sociedad basada en el ranking interpersonal permanente, en la popularidad? ¿Cómo es, en realidad y siempre según Doctorow, la blogsfera de la cual la sociedad Bitchun es sólo un trasunto?
Un mundo basado en la escasez del reconocimiento, percibido como un juego de suma cero donde lo que gana uno lo pierde otro. Esa mirada miope es antes que nada un error. Pero toda mirada va pareja en realidad a una voluntad. Doctorow refleja si no un programa sí un ambiente que presenta como irremediable que se configure un filtro, una adhocracia que recentralice la red informativa manteniendo para el público -los comunes- la condición de receptor sin obtener la de emisor -o relegándola a emisor irrelevante- es decir sustituyendo la mediación de los grupos mediáticos por la mediación de la adhocracia bloguera. Cory Doctorow no hace ni mucho menos una utopía hacker. No es el espíritu del hacker el que respira bajo el libro, es el del geek que se pretende elitista, el del blogger guay que rechaza toda conversación, toda acción que no sea un egotrip o se traduzca en popularidad rankeable. No, definitivamente, Doctorow no entra entre los escritores de mi mundo. Cory Doctorow: el futuro imaginado desde la blogsfera de los guays
Se tens um rank vital -whoffie- zero, se não estás nas listas a mais influentes, se teu posto em Technorati não é menor de um milhar, te convertes numa não-pessoa Assim é como tocas fundo. Isso o diz o herói. Um herói que não questiona o sistema. Desfruta-o e justifica-o porque em seu dia serviu para atirar - como Google- à velha oligarquía e a substituir por uma adhocracia que se parece terrivelmente por seu lado à elite blogsférica:
Mas como é esta sociedade baseada no ranking interpersonal permanente, na popularidade? Como é, em realidade e sempre segundo Doctorow, a blogsfera da qual a sociedade Bitchun é só um trasunto?
Um mundo baseado na escassez do reconhecimento, percebido como um jogo de soma zero onde o que ganha um o perde outro. Essa mirada miope é dantes que nada um erro. Mas toda mirada vai casal em realidade a uma vontade. Doctorow reflete se não um programa sim um ambiente que apresenta como irremediable que se configure um filtro, uma adhocracia que recentralice a rede informativa mantendo para o público -os comuns- a condição de receptor sem obter a de emissor -ou relegándola a emissor irrelevante- isto é substituindo a mediação dos grupos mediáticos pela mediação da adhocracia bloguera. Cory Doctorow não faz nem muito menos uma utopia hacker. Não é o espírito do hacker o que respira baixo o livro, é o do geek que se pretende elitista, o do blogger guay que recusa toda conversa, toda acção que não seja um egotrip ou se traduza em popularidade rankeable. Não, definitivamente, Doctorow não entra entre os escritores de meu mundo. Cory Doctorow: o futuro imaginado desde a blogsfera dos guays
Si tes un rank vital -whoffie- cero, si non estás nas listas de máis influyentes, si o teu posto en Technorati non é menor dun milleiro, convértesche nunha non-acode Así é como tocas fondo. Iso dio o heroe. Un heroe que non cuestiona o sistema. Gózao e xustifícao porque no seu día serviu para tirar - como Google- á vella oligarquía e substituíla por unha adhocracia que se parece terriblemente polo seu lado á élite blogsférica:
Pero como é esta sociedade baseada no ranking interpersonal permanente, na popularidade? Como é, en realidade e sempre segundo Doctorow, a blogsfera da cal a sociedade Bitchun é só un trasunto?
Un mundo baseado na escaseza do recoñecemento, percibido como un xogo de suma cero onde o que gaña un pérdeo outro. Esa mirada miope é primeiro de nada un erro. Pero toda mirada vai parella en realidade a unha vontade. Doctorow reflicte si non un programa si un ambiente que presenta como irremediable que se configure un filtro, unha adhocracia que recentralice a rede informativa mantendo para o público -os comúns- a condición de receptor sen obter a de emisor -ou relegándoa a emisor irrelevante- é dicir substituíndo a mediación dos grupos mediáticos pola mediación da adhocracia bloguera. Cory Doctorow non fai nin moito menos unha utopía hacker. Non é o espírito do hacker o que respira baixo o libro, é o do geek que se pretende elitista, o do blogger guay que rexeita toda conversación, toda acción que non sexa un egotrip ou se traduza en popularidade rankeable. Non, definitivamente, Doctorow non entra entre os escritores do meu mundo. Cory Doctorow: o futuro imaxinado desde a blogsfera dos guays
S'as un rank vital -whoffie- zèro, s'ès pas dins las listas de mai influyentes, se lo tieu luòc dins Technorati es pas mendre d'un milièr, te convertisses en una pas-persona es aital coma tòcas fons. Aiçò o ditz l'eròi. Un eròi que questiona pas lo sistèma. O gaudís e o justifica pr'amor qu'en lo sieu jorn serviguèt a lançar - coma Google- a la vièlha oligarquía e la substituir per una adhocracia que se sembla terriblemente per lo sieu costat a l'elèit blogsférica:
Mas cossí es aquesta societat basada en lo classament interpersonal permanent, en la popularitat? Cossí es, en realitat e totjorn segontes Doctorow, la blogsfera que la societat Bitchun n'es sonque un trasunto?
Un mond basat en la escasez de la reconeissença, percebut coma un jòc de soma zèro a on çò que ganha òm o pèrd d'autre. Aqueste agach miope es abans que brica un error. Mas tot agach va coble en realitat a una volontat. Doctorow Rebat si que non un programa òc un ambient que presenta coma irremediable que se configure un filtre, una adhocracia que recentralice la ret informativa en mantenent pel public -los comuns- la condicion de receptor sens obténer la d'emissor -o relegándola a emissor irrelevante- es dire en substituint la mediacion dels grops mediatics per la mediacion de la adhocracia bloguera. Cory Doctorow Fa pas ni fòrça mens una utopia hacker. Es pas l'esperit del hacker eth quau respira jol libre, es lo del geek que se preten elitista, lo del blogger guay que refusa tota convèrsa, tota accion que siatz pas un egotrip o se revire en popularitat rankeable. Pas, definitivament, Doctorow entra pas entre los escrivans de lo mieu mond. Cory Doctorow: lo futur imaginat dempuèi la blogsfera dels guays
Si tens un rank vital -whoffie- zero, si no estàs en les llistes de més influents, si el teu lloc en Technorati no és menor d'un miler, et converteixes en una no-persona Així és com toques fons. Això ho diu l'heroi. Un heroi que no qüestiona el sistema. Ho gaudeix i ho justifica perquè en el seu dia va servir per a llençar - com Google- a la vella oligarquía i substituir-la per una adhocracia que se sembla terriblemente pel seu costat a l'elit blogsférica:
Però com és aquesta societat basada en el rànquing interpersonal permanent, en la popularitat? Com és, en realitat i sempre segons Doctorow, la blogsfera de la qual la societat Bitchun és només un trasunto?
Un món basat en l'escassesa del reconeixement, percebut com un joc de summa zero on el que guanya un ho perd un altre. Aquesta mirada miope és abans que gens un error. Però tota mirada va parella en realitat a una voluntat. Doctorow reflecteix si no un programa sí un ambient que presenta com irremeiable que es configuri un filtre, una adhocracia que recentralice la xarxa informativa mantenint per al públic -els comuns- la condició de receptor sense obtenir la d'emissor -o relegant-la a emissor irrelevante- és a dir substituint la mediació dels grups mediàtics per la mediació de la adhocracia bloguera. Cory Doctorow no fa ni molt menys una utopia hacker. No és l'esperit de l'hacker el qual respira sota el llibre, és el del geek que es pretén elitista, el del blogger guay que rebutja tota conversa, tota acció que no sigui un egotrip o es tradueixi en popularitat rankeable. No, definitivament, Doctorow no entra entre els escriptors del meu món. Cory Doctorow: el futur imaginat des de la blogsfera dels guays
Si tienes un rank vital -whoffie- cero, si no estás en las listas de más influyentes, si tu puesto en Technorati no es menor de un millar, te conviertes en una no-persona Así es como tocas fondo. Eso lo dice el héroe. Un héroe que no cuestiona el sistema. Lo disfruta y lo justifica porque en su día sirvió para tirar - como Google- a la vieja oligarquía y sustituirla por una adhocracia que se parece terriblemente por su lado a la élite blogsférica:
Pero ¿cómo es esta sociedad basada en el ranking interpersonal permanente, en la popularidad? ¿Cómo es, en realidad y siempre según Doctorow, la blogsfera de la cual la sociedad Bitchun es sólo un trasunto?
Un mundo basado en la escasez del reconocimiento, percibido como un juego de suma cero donde lo que gana uno lo pierde otro. Esa mirada miope es antes que nada un error. Pero toda mirada va pareja en realidad a una voluntad. Doctorow refleja si no un programa sí un ambiente que presenta como irremediable que se configure un filtro, una adhocracia que recentralice la red informativa manteniendo para el público -los comunes- la condición de receptor sin obtener la de emisor -o relegándola a emisor irrelevante- es decir sustituyendo la mediación de los grupos mediáticos por la mediación de la adhocracia bloguera. Cory Doctorow no hace ni mucho menos una utopía hacker. No es el espíritu del hacker el que respira bajo el libro, es el del geek que se pretende elitista, el del blogger guay que rechaza toda conversación, toda acción que no sea un egotrip o se traduzca en popularidad rankeable. No, definitivamente, Doctorow no entra entre los escritores de mi mundo. Guardado por David de Ugarte en su moleskine a las 8:46 am
Si crees que puedes aportar algo interesante deja un comentario...Debes estar logueado con tu OpenID para postear. Tout ce qui n'est point nouveau dans un temps d'innovation est pernicieux ~ Saint Just « Max Barry y la Devolución « Portada » El año del biofuel »
Salvo indicación o advertencia en contrario, el autor de todas las entradas de este blog es David de Ugarte, quien las escribe y hace devolución expresa de ellas al Dominio Público
|
Ultimas fotos |