« Cambio de moral « Portada » Examen de españolidad para inmigrantes III »
Lunes, 1 de Diciembre de 2008Base Baires: Zona catastróficaVersiones Latoc
Y antes de la mudanza al otro lado del Río de la Plata, unos días de trabajo en Europa, aprovechando las ofertas de la temporada baja, servirían de nueva recarga emocional y gastronómica. Lo mejor de la vida indiana: cambiar de continente, encontrarse con la file en algún lugar, viajar, charlar, dar esos paseos infinitos que dejaban muertos a las visitas… Eran ya las 21:00 HI. De momento, casa de nuevo, descansar de las tres horas en barco, hacer un poco de cena. En Montevideo Nat y Mary estarían yendo a cenar gnochi con Sandra. En Madrid, estarían preparando el último mate de la semana… Pero al abrir la puerta una baharada de agua les empapó los piés. Llovía en casa. Las lluvias de verano del finde en Baires habían tirado el techo nuevo con el que este año se cubrió la terraza para crear la sala de trabajo. El techo era una piscina que filtraba cortinas de agua por media casa. Uma, la gata, aterida, maullaba escondida bajo una cama. De repente, un ruido. El techo del baño cayó dejando la viga vista. Y un miedo: el sistema eléctrico, los ordenadores… Al menos funcionaba la wifi todavía. Había quedado algo seco, menos mal. EvacuaciónLeti conectó el portatil a la wifi. En menos de una hora, en tres mares diferentes la indianada entera estaba al trabajo. Pidiendo presupuestos de billetes a Madrid, organizando el envío inmediato de las cajas con los efectos personales a Montevideo, buscando lugares donde dejar las cajas a buen recaudo durante tres meses, estudiando los trámites de expatriación de gatos a Europa… Próxima reunión: lunes 8:00 HI. A ejecutar. Somos una filé. Trabajamos como una filé. Y nos cuidamos unos a otros como una filé con la misma velocidad y eficiencia con la que intentamos dar respuesta a nuestros clientes. Hasta los desastres sirven para tensar y hacer músculo y probar cómo la lógica de las bases y casas distribuídas por el mundo aporta seguridad a cada uno. Base Baires: Zona catastrófica
E dantes da mudança ao outro lado do Rio da Prata, nuns dias de trabalho em Europa, aproveitando as ofertas da temporada baixa, serviriam de nova recarga emocional e gastronómica. O melhor da vida indiana: mudar de continente, encontrar-se com a file em algum lugar, viajar, charlar, dar esses passeios infinitos que deixavam morridos às visitas… Eram já as 21:00 HI. Por enquanto, casa de novo, descansar das três horas em barco, fazer um pouco de jantar. Em Montevideo Nat e Mary estariam a ir a cenar gnochi com Sandra. Em Madri, estariam a preparar o último mate da semana… Mas ao abrir a porta uma baharada de água lhes empapó os piés. Llovía em casa. As chuvas de verão do finde em Baires tinham atirado o teto novo com o que neste ano se cobriu a terraza para criar a sala de trabalho. O teto era uma piscina que filtraba cortinas de água por média casa. Uma, a gata, aterida, maullaba escondida baixo uma cama. De repente, um ruído. O teto do baño caiu deixando a viga vista. E um medo: o sistema eléctrico, os computadores… Ao menos funcionava a wifi ainda. Tinha ficado algo seco, ainda bem. EvacuaçãoLeti conectou o portatil à wifi. Em menos de uma hora, em três mares diferentes a indianada inteira estava ao trabalho. Pedindo orçamentos de bilhetes a Madri, organizando o envio imediato das caixas com os efeitos pessoais a Montevideo, procurando lugares onde deixar as caixas a bom arrecado durante três meses, estudando os trámites de expatriación de gatos a Europa… Próxima reunião: segunda-feira 8:00 HI. A executar. Somos uma filé. Trabalhamos como uma filé. E cuidamos-nos uns a outros como uma filé com a mesma velocidade e eficiência com a que tentamos dar resposta a nossos clientes. Até os desastres servem para tensar e fazer músculo e provar como a lógica das bases e casas distribuídas pelo mundo contribui segurança à cada um. Base Baires: Zona catastrófica
E antes da mudanza alén do Río da Prata, uns días de traballo en Europa, aproveitando as ofertas da tempada baixa, servirían de nova recarga emocional e gastronómica. O mellor da vida indiana: cambiar de continente, atoparse coa file nalgún lugar, viaxar, charlar, dar eses paseos infinitos que deixaban mortos ás visitas… Eran xa as 21:00 HI. De momento, casa de novo, descansar das tres horas en barco, facer un pouco de cea. En Montevideo Nat e Mary estarían indo cear gnochi con Sandra. En Madrid, estarían preparando o último mate da semana… Pero ao abrir a porta unha baharada de auga empapoulles os piés. Chovía en casa. As choivas de verán do finde en Baires tiraran o teito novo co que este ano se cubriu a terraza para crear a sala de traballo. O teito era unha piscina que filtraba cortinas de auga por media casa. Uma, a gata, aterida, maullaba escondida baixo unha cama. De súpeto, un ruído. O teito do baño caeu deixando a viga vista. E un medo: o sistema eléctrico, os ordenadores… Polo menos funcionaba a wifi aínda. quedara algo seco, menos mal. EvacuaciónLeti conectou o portatil á wifi. En menos dunha hora, en tres mares diferentes a indianada enteira estaba ao traballo. Pedindo presupostos de billetes a Madrid, organizando o envío inmediato das caixas cos efectos persoais a Montevideo, buscando lugares onde deixar as caixas a recado durante tres meses, estudando os trámites de expatriación de gatos a Europa… Próxima reunión: luns 8:00 HI. A executar. Somos unha filé. Traballamos como unha filé. E coidámosnos/coidámonos uns a outros como unha filé coa mesma velocidade e eficiencia coa que intentamos dar resposta aos nosos clientes. Ata os desastres serven para tensar e facer músculo e probar como a lóxica das bases e casas distribuídas polo mundo aporta seguridade a cada un. Base Baires: Zona catastrófica
E abans del cambiament a l'autre costat del Riu de l'Argent, unes jorns de trabalh en Euròpa, en aprofiechant las ofèrtas de la sason bassa, servirián de nòva recarga emocionala e gastronomica. Çò de melhor de la vida indiana: cambiar de continent, se trobar amb la file endacòm, viatjar, charlar, donar aquestas passejadas infinidas que daissavan mòrti a las visitas… Èran ja las 21:00 HI. Per ara, ostal de nòu, pausar de las tres d'oras en vaissèl, far un pauc de sopa. En Montevideo Nat e Mary anarián a sopar gnochi amb Sandra. En Madrid, prepararián lo darrièr aucisca de la setmana… Mas al dobrir la pòrta una baharada d'aiga lor empapó los piés. Llovía A l'ostal. Las pluèjas d'estiu del finde en Baires avián lançat lo tet nòu que se cobriguèt amb el ongan la terrassa per crear la sala de trabalh. Lo tet èra una piscina que filtraba de cortinas d'aiga per mièg ostal. Uma, La gata, aterida, miaulava amagada jos un lièch. De repente, un sorrolh. Lo tet del banh queiguec en daissant la biga vist. E una paur: lo sistèma electric, los ordenadors… Foncionava almens la wifi encara. Èra demorat qualquarren shut, mens marrit. EvacuacionLeti Connectèt lo portatil a la wifi. En mens d'una ora, en tres mars desparièras la indianada entièra èra al trabalh. En demandant de pressupòstes de bilhets en Madrid, en organizant l'enviament immediat de las caissas amb los efèctes personals en Montevideo, en cercant de luòcs a on daissar las caissas a bon requecti pendent tres meses, en estudiant los tramits de expatriación de gats en Euròpa… Prèpa reünion: diluns 8:00 HI. A executar. Sèm una filé. Trabalham coma una filé. E nos sonham òm a d'autres coma una filé amb la meteissa velocitat e eficiéncia qu'ensajam amb el donar responsa als nòstres clients. Fins als desastres servisson a tensar e far músculo e provar cossí la logica de las basas e ostals distribuídas pel mond apòrta seguretat a cadun. Basa Baires: Zòna catastrófica
I abans de la mudança a l'altre costat del Riu de la Plata, uns dies de treball a Europa, aprofitant les ofertes de la temporada baixa, servirien de nova recarrega emocional i gastronòmica. El millor de la vida indiana: canviar de continent, trobar-se amb la file en algun lloc, viatjar, xerrar, donar aquests passejos infinits que deixaven morts a les visites… Eren ja les 21:00 HI. De moment, casa de nou, descansar de les tres hores en vaixell, fer una mica de sopar. A Montevideo Nat i Mary estarien anant a sopar gnochi amb Sandra. A Madrid, estarien preparant l'últim mati de la setmana… Però a l'obrir la porta una baharada d'aigua els va xopar els piés. Plovia en casa. Les pluges d'estiu del finde en Baires havien llençat el sostre nou amb el qual enguany es va cobrir la terrassa per a crear la sala de treball. El sostre era una piscina que filtrava cortines d'aigua per mitja casa. Uma, la gata, aterida, maullaba amagada sota un llit. De repente, un soroll. El sostre del bany va caure deixant la biga vista. I una por: el sistema elèctric, els ordinadors… Almenys funcionava la wifi encara. Havia quedat alguna cosa sec, menys mal. EvacuacióLeti va connectar el portatil a la wifi. En menys d'una hora, en tres mars diferents la indianada sencera estava al treball. Demanant pressuposats de bitllets a Madrid, organitzant l'enviament immediat de les caixes amb els efectes personals a Montevideo, buscant llocs on deixar les caixes a bon recapto durant tres mesos, estudiant els tràmits de expatriación de gats a Europa… Pròxima reunió: dilluns 8:00 HI. A executar. Som una filé. Treballem com una filé. I ens cuidem uns a uns altres com una filé amb la mateixa velocitat i eficiència amb la qual intentem donar resposta als nostres clients. Fins als desastres serveixen per a tibar i fer múscul i provar com la lògica de les bases i cases distribuídas pel món aporta seguretat a cadascun. Base Baires: Zona catastròfica
Y antes de la mudanza al otro lado del Río de la Plata, unos días de trabajo en Europa, aprovechando las ofertas de la temporada baja, servirían de nueva recarga emocional y gastronómica. Lo mejor de la vida indiana: cambiar de continente, encontrarse con la file en algún lugar, viajar, charlar, dar esos paseos infinitos que dejaban muertos a las visitas… Eran ya las 21:00 HI. De momento, casa de nuevo, descansar de las tres horas en barco, hacer un poco de cena. En Montevideo Nat y Mary estarían yendo a cenar gnochi con Sandra. En Madrid, estarían preparando el último mate de la semana… Pero al abrir la puerta una baharada de agua les empapó los piés. Llovía en casa. Las lluvias de verano del finde en Baires habían tirado el techo nuevo con el que este año se cubrió la terraza para crear la sala de trabajo. El techo era una piscina que filtraba cortinas de agua por media casa. Uma, la gata, aterida, maullaba escondida bajo una cama. De repente, un ruido. El techo del baño cayó dejando la viga vista. Y un miedo: el sistema eléctrico, los ordenadores… Al menos funcionaba la wifi todavía. Había quedado algo seco, menos mal. EvacuaciónLeti conectó el portatil a la wifi. En menos de una hora, en tres mares diferentes la indianada entera estaba al trabajo. Pidiendo presupuestos de billetes a Madrid, organizando el envío inmediato de las cajas con los efectos personales a Montevideo, buscando lugares donde dejar las cajas a buen recaudo durante tres meses, estudiando los trámites de expatriación de gatos a Europa… Próxima reunión: lunes 8:00 HI. A ejecutar. Somos una filé. Trabajamos como una filé. Y nos cuidamos unos a otros como una filé con la misma velocidad y eficiencia con la que intentamos dar respuesta a nuestros clientes. Hasta los desastres sirven para tensar y hacer músculo y probar cómo la lógica de las bases y casas distribuídas por el mundo aporta seguridad a cada uno. Guardado por David de Ugarte en su moleskine a las 10:09 am
Tout ce qui n'est point nouveau dans un temps d'innovation est pernicieux ~ Saint Just « Cambio de moral « Portada » Examen de españolidad para inmigrantes III »
Salvo indicación o advertencia en contrario, el autor de todas las entradas de este blog hace devolución expresa de ellas al Dominio Público
|
|